ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΥΑΛΟ, ΕΧΕΙ MITO

 

Μερικά πρωινά είναι πιο ιδιαίτερα από μερικά άλλα. Ξυπνάς με μία υπέροχη διάθεση, γεμάτος φιλοδοξίες για τη μέρα που ακολουθεί. Ξυπνάς σχετικά νωρίς, για να αδράξεις τη μέρα. Άλλωστε, έχεις μία πολύ σοβαρή πιθανότητα να ανήκεις στο 98,3% του πληθυσμού που έχει την εν λόγω ατάκα (Carpe Diem) τατουάζ.

Εάν δεν έχεις αυτήν την ατάκα τατουάζ, τότε σίγουρα πρέπει να έχεις μία φράση στα κινέζικα/κορεάτικα/ιαπωνικά που σου έχουν πει ότι σημαίνει «η δύναμη βρίσκεται στην ψυχή», ενώ στην πραγματικότητα σημαίνει «τα απορρυπαντικά βρίσκονται στον διάδρομο 3». Εάν πάλι δεν έχεις τατουάζ, σπάσε τον πλησιέστερο καθρέφτη και χάραξε πάνω στο δέρμα σου ένα πρόχειρο «γιν και γιανγκ». Πώς θα βγεις στην παραλία αδερματόστικτος βρε άνθρωπε;

Ξυπνάς λοιπόν νωρίς γεμάτος ενέργεια και ανοίγεις το κινητό σου. Μέγα στρατηγικό σφάλμα. Βλέπεις μήνυμα πως έχεις ξεχάσει ανοιχτό το κλιματιστικό στο σπίτι στη Χαλκιδική για δεύτερη φορά σε δύο εβδομάδες. Συνειδητοποιείς πως πριν μία εβδομάδα διήνυσες 100 χιλιόμετρα αποκλειστικά και μόνο για να κλείσεις το κλιματιστικό που είχες ξεχάσει ανοιχτό πριν δύο εβδομάδες. Παρανοείς.

Έτσι, σε αυτό το κάθε άλλο παρά υποθετικό σενάριο, αφού είδα το μήνυμα αυτό που βεβαίως δίνει σαφή διαταγή «οδήγα πάλι μέχρι τη Χαλκιδική ανόητε, όχι για μπάνιο, όχι για ρομαντικό διήμερο, αλλά για χαμαλοδουλειά», περιεργάστηκα τους αντίχειρές μου και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι εξελικτικά, δεν τους δικαιούμαι. Ανάμεσα σε χιμπατζήδες, ακόμα και αυτός ο χιμπατζής που είναι πιο αργός από τους υπόλοιπους, αυτός ο χιμπατζής που ποτέ δεν προλαβαίνει να φάει μπανάνα και τον ταΐζουν από μπιμπερό, ακόμα κι αυτός, αν πήγαινε στο σπίτι του στη Χαλκιδική να κλείσει το κλιματιστικό, θα το κατάφερνε.

Μετά από λίγη ώρα αυτοκριτικής και «έλα, δεν γίνεται να το ξέχασα πάλι», άρχισα να αποδίδω το όλο συμβάν στο πλέον λογικό σενάριο: μας έκλεψαν και κρύωσαν, οπότε αποφάσισαν να ανοίξουν για λίγο τη θέρμανση. Ή ακόμη χειρότερα, υπάρχει μία σατανική σπείρα κακοποιών στη Χαλκιδική που σκοπό έχει να φουσκώσει τους λογαριασμούς ρεύματος των κατοίκων, με το να μπαίνει στα σπίτια και να ανοίγει πολλές ηλεκτρικές συσκευές μαζί.

Η μητέρα μου δε βρήκε τα σενάριά μου πειστικά. Βασικά πρέπει να έπεσε η γραμμή, γιατί την άκουσα να φωνάζει «ΗΛΙΘΙΕ» και μετά άκουγα μόνο «του του του».

Το άλλο λογικό σενάριο είναι πως το σπίτι είναι χτισμένο πάνω σε αρχαίο ινδιάνικο νεκροταφείο, και τα πνεύματα των ερυθρόδερμων αρχίζουν να δείχνουν τη δυσαρέσκειά τους. Αλλιώς, κάποιος εχθρός μου μπαίνει στο σπίτι μόνο και μόνο για να μου χαλάσει τη μέρα. Όποιος κι αν είσαι, σατανικέ εχθρέ, συγγνώμη. Πρέπει να σου έκανα κάτι πάρα πολύ κακό για να με αναγκάσεις να φλερτάρω τόσο έντονα με την παράνοια. Αλλά παρατράβηξε αυτό το αστείο.

Μην έχοντας λοιπόν άλλους πιθανούς δράστες στο μυαλό μου, κίνησα κι εγώ προς τη Χαλκιδική. Πώς γίνεται τέλος πάντων η οδός Θεσσαλονίκης-Μουδανιών να έχει πάντα κίνηση, ακόμα κι αν έχει συνολικά 4 αυτοκίνητα σε όλο το μήκος της; Μάλλον έχει να κάνει με το ότι ο ανόητος που πάει με 75 στρογγυλοκάθεται στην αριστερή λωρίδα και όλως τυχαίως στη δεξιά λωρίδα βρίσκεται ο ξάδερφός του και πηγαίνουν μαζί. Κι εσύ αναρωτιέσαι γιατί δεν αγόρασες τανκ για πρώτο αμάξι.

Το άλλο μαγευτικό με την οδό Θεσσαλονίκης-Μουδανιών είναι πως είναι ο πιο προσεγμένος δρόμος στον κόσμο: από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου κάνουν έργα σε αυτόν τον δρόμο. Το θέμα είναι βέβαια πως είναι τα ίδια έργα τα οποία έχουν σταματήσει, αλλά αν θέλετε να ξέρετε αλλάζουν τις κορίνες της παράκαμψης με αριστοτεχνική ευλάβεια. Σιγά σιγά, η παράκαμψη θα βαφτιστεί οδός Θεσσαλονίκης-Μουδανιών και θα σταματήσουμε κι εμείς να αγωνιούμε.

Η GoPro μπόρεσε να κάνει το χαμαλίκι μου λίγο ενδιαφέρον. Την προσάρμοσα στην ειδική υποδοχή στην οροφή και πήγα από ένα ωραίο δρομάκι, το οποίο τελικά είναι κωλοδρομάκι τίγκα στη λακκούβα. Σε κάθε λακκούβα που έξυνε τη μπογιά της χαμηλής μπροστά μάσκας του MiTo, καταριόμουν τον κατασκευαστή του κλιματιστικού σε βαθμό που θα ήθελα πολύ να μάθω αν είναι καλά ο άνθρωπος, γιατί πολλές κατάρες έφαγε σήμερα.

Τελικά, μετά την άβολη συζήτηση με τον γείτονα ο οποίος νομίζει ότι είμαι καθυστερημένος, γιατί για δεύτερη φορά σε 2 εβδομάδες του λέω «ξέχασα ανοιχτό το κλιματιστικό και ήρθα να το κλείσω», εξιχνίασα το μυστήριο: το κλιματιστικό έχει ειδική ρύθμιση-ξυπνητήρι για να ενεργοποιείται μία συγκεκριμένη ώρα και αυτή η ρύθμιση ήταν για κάποιο λόγο ανοιχτή.

Καλά ρε, πλάκα μου κάνετε; Για ποιον λόγο να υπάρχει τέτοια ρύθμιση στο κλιματιστικό; «Συνήθως κρυώνω στις 8μιση το πρωί, ας προγραμματίσω το κλιματιστικό». Ή είναι ένα αρρωστημένο ξυπνητήρι, του τύπου «ξεπαγιάζω ή βγάζω τη μπέμπελη έως ότου ξυπνήσω»; Όποια και να είναι η εξήγηση, αρχίζω να βρίσκω την πρόοδο της τεχνολογίας στον τομέα των κλιματιστικών άκρως εκνευριστική.

Επίσης, νομίζω πως πρέπει να δω ψυχολόγο. Βλέπω συνέχεια το ίδιο όνειρο: μέσα στη σιγαλιά της νύχτας, ακούγεται το χαρακτηριστικό «πιτ» του κλιματιστικού που ανοίγει.

Μετά από ώρες διαλογισμού, κατέληξα στο εξής συμπέρασμα για τα κλιματιστικά μου: είναι για τον πίτσο.

Advertisements
Tagged with: