Ο ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΟΣ ΚΑΦΕΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΑ

 

Ίσως το μόνο κτίριο αρκετά ψηλό ώστε να φαίνεται από όλες τις γωνιές της Θεσσαλονίκης είναι ο πύργος του ΟΤΕ. Ο πύργος του ΟΤΕ είναι για το μικρό Παρίσι –δηλαδή τη Θεσσαλονίκη- ένας μικρός πύργος του Άιφελ. Είναι ψηλός, είναι σουβλερός και δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείται τόσο όμορφος παρά το γεγονός ότι προσομοιάζει σε σουβλάκι.

Ο πύργος του ΟΤΕ χτίστηκε το 1970 και πλέον χρησιμοποιείται από την Cosmote για την αναμετάδοση του απίστευτα γρήγορου δικτύου 4G και 4G plus, παντού εκτός από το σπίτι μου. Περισσότερο χρησιμεύει για να προσανατολιζόμαστε εμείς οι Θεσσαλονικείς όταν χανόμαστε και για να ανεβαίνουν οι ερωτευμένοι και να γράφουν στους τοίχους του όρκους αιώνιας αγάπης, έναν μήνα πριν χωρίσουν.

Αποφάσισα λοιπόν να γράψω για το πιο αγαπημένο βορειοελλαδίτικο σουβλάκι, τον πύργο του ΟΤΕ, και κίνησα μια μέρα στη ΔΕΘ. Η ΔΕΘ παλαιότερα ήταν ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά δρώμενα σε όλη την Ελλάδα και πλέον είναι ένας τεράστιος χώρος που είναι εξαιρετικά χρήσιμος για να κόβεις δρόμο όταν είσαι στα πανεπιστήμια και θέλεις να βγεις στο Δεντρόσπιτο (ένα καφέ δίπλα από τη ΧΑΝΘ).

Εκτός από τις μέρες των εκθέσεων, ο χώρος είναι τραγικά άδειος και τρομακτικά ήσυχος. Δεν υπάρχει ψυχή ζώσα εκτός από εσένα, τα 3 τρισεκατομμύρια ενοχλητικά μυγάκια και έναν μηχανόβιο ο οποίος θέλει να περάσει ξυστά από δίπλα σου και μετά θα σε βρίσει γιατί «δε βλέπεις που πας ρε;» Είναι άλλωστε γνωστό πως τα πάντα στη Θεσσαλονίκη θέλουν να σε πατήσουν.

Ο πύργος του ΟΤΕ είναι ανοιχτός στο κοινό. Ανεβαίνεις την όμορφα χτισμένη σκάλα και αντικρίζεις μία χιλιοκλειδαμπαρωμένη πόρτα. Αναρωτιέσαι, βρίζεις, προσπαθείς να την ανοίξεις με πιστωτική κάρτα -όπως έχεις δει σε τόσες ταινίες-, παίρνεις τηλέφωνο την τράπεζα για να ακυρώσεις την πιστωτική κάρτα που σου έπεσε από την άλλη μεριά της πόρτας.

Αποφασίζεις να ανέβεις με το ασανσέρ. Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Λιγότερος κόπος για εσένα. Θέλεις να πας στον πρώτο όροφο, όμως το κουμπί δεν ανταποκρίνεται. Αφού μελανιάσει το δάχτυλό σου, καταλαβαίνεις πως ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος δεν είναι προσβάσιμοι στο κοινό και πατάς αναγκαστικά το κουμπί του τρίτου, που σε ανεβάζει στο Skyline Café-Bar.

Το Skyline είναι γνωστό για τις κάπως τσιμπημένες τιμές του. Εντάξει, τις πολύ τσιμπημένες τιμές του. Εντάξει, το μονό εσπρεσάκι κάνει 7,5 ευρώ. Συνήθεις στιχομυθίες έχουν ως εξής:

– «Συγγνώμη δεσποινίς, αυτό το 9,5 δίπλα από τον φρέντο εσπρέσο είναι τα λεπτά που θα κάνετε για να μου τον φέρετε;

-Όχι κύριε, είναι η τιμ… Κύριε, τι κάνετε με το τασάκι;;;!;!!!»

Οι περισσότεροι που ανεβαίνουν στο Skyline είναι προειδοποιημένοι και έχουν πάρει μαζί τους έναν πλούσιο φίλο τους. Δεν είναι ωστόσο λίγες οι φορές που οι άνθρωποι, μετά τα 4 υπογλώσσια που χρειάζονται αφού δουν τον κατάλογο, προσποιούνται -ή παθαίνουν στην πραγματικότητα- εγκεφαλικό και φεύγουν.

Στην τιμή συμπεριλαμβάνεται το ταχυδακτυλουργικό σόου. Κάθεστε κανονικά, πίνετε τον καφέ σας, η γυναίκα σας πίνει έναν φυσικό χυμό πορτοκάλι, τα δύο σας παιδιά πίνουν από μία πορτοκαλάδα και το ένα πεινάει και θέλει τοστ. Έτσι, φεύγοντας, έχουν εξαφανιστεί 247 ευρώ από το πορτοφόλι σας. ΤΑ-ΝΤΑΑΑΑΑΑ!

Ανέβηκα λοιπόν κι εγώ στο Skyline. Ρώτησα μια σερβιτόρα αν μπορώ να βγάλω φωτογραφία τη θέα από τον κάτω όροφο και περίμενα να ακούσω «βεβαίως, είναι 32 ευρώ η λήψη», όμως αυτή μου ξεκλείδωσε την πόρτα και με άφησε να περάσω εντελώς δωρεάν. Λογικά, αν το μάθουν τα αφεντικά της, θα την απολύσουν.

Ενημερώθηκα λοιπόν πως ο πύργος του ΟΤΕ παραμένει κλειδωμένος για το κοινό γιατί ανεβαίνουν διάφοροι νεαροί και κάνουν χαμό. Ξαναδιαβάζοντας αυτή την πρόταση, καταλαβαίνω πως ακούγομαι σαν γέρος σε λεωφορείο που θέλει να κάτσει μανιωδώς και βρίζει τη νέα γενιά.

Είναι πολύ κρίμα ωστόσο να χρειάζονται 8 και 9 ευρώ για έναν καφέ εκεί πέρα κι ας έχει την πιο ωραία θέα, κι ας έχει σόου με πιάνο. Δυστυχώς, κάπως πρέπει να χρηματοδοτηθεί το περιστρεφόμενο δάπεδο και κάπως πρέπει να πληρωθεί ο εκπαιδευτής του κόνδορα που ανέβασε το πιάνο εκεί πάνω (δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ανεβάσεις ένα πιάνο στον τελευταίο όροφο του πύργου του ΟΤΕ. Απλώς δεν υπάρχει).

Αντίθετα με τα Friday’s όπου “in here, it’s always Friday”, στο Skyline “in here, you’re always poor”.

Advertisements
Tagged with: