ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Την Παρασκευή 10 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε το Δείπνο της Άνοιξης στη Θεσσαλονίκη. Ξέρω πως ακούγεται σαν συγκέντρωση ποιητών και κουλτουριάρηδων Βορείου Ελλάδος, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι. Είναι σχεδόν έτσι.

Το Δείπνο της Άνοιξης διοργανώνεται από τη γειτονιά της Αλεξάνδρου Σβώλου (βλέπε Ξέρω μια πόλη μαγική), ενός δρόμου στη Θεσσαλονίκη που εκτείνεται από την Αγγελάκη μέχρι και τον κώλο της Αγίας Σοφίας, μία φράση η οποία μπορεί να παρεξηγηθεί πολύ εύκολα και με πολύ άσχημα αποτελέσματα.

Την Παρασκευή λοιπόν ο δρόμος έκλεισε, προς απογοήτευση όλων όσων δεν συμμετείχαν στο Δείπνο της Άνοιξης. Όλοι ρωτούσαν μανιωδώς γιατί είναι κλειστή η Σβώλου και ο καθένας έλεγε ό,τι του κατέβαινε στο κεφάλι, όπως «έρχεται ο Πούτιν, μα πού ζεις βρε άνθρωπε;» Ένας μάλιστα ήταν πεπεισμένος πως θα γίνει το Gay Pride Parade και ένας άλλος συμφώνησε μαζί του και είπε ότι κάπου το είχε διαβάσει κι αυτός.

Η Αλεξάνδρου Σβώλου έβαλε τα καλά της χθες. Τραπέζια σε όλο της το μήκος και άνθρωποι οι οποίοι έφεραν ο καθένας τα φαγητά του, για ένα τεράστιο, κοινό δείπνο στην αρχή του καλοκαιριού, το οποίο για κάποιον λόγο ονομάστηκε «Δείπνο της Άνοιξης». Αν είσαι από αυτούς που θα επιχειρήσουν σχόλιο του τύπου «Στον λαό των αρχαίων Ασσύριων η άνοιξη άρχιζε όταν ο γιός του αρχηγού φτερνιζόταν 4 φορές σε 4 λεπτά και αυτό συνήθως συνέβαινε τον Ιούνιο», σε παρακαλώ κλείσε το λάπτοπ σου και χρησιμοποίησέ το ως βάση κοπής για καρότα και πάσης φύσεως λαχανικά. Αν χρησιμοποιείς κινητή συσκευή, δες πόσα «ψαράκια» κάνει στη θάλασσα. Αν περάσεις τα 7, μπράβο σου.

Στην διάρκεια του δείπνου, το οποίο ξεκίνησε στις 8, έλαβαν χώρα διάφορα δρώμενα. Υπήρχε μία ομάδα ανθρώπων από αυτούς που παίζουν με τη φωτιά (κυριολεκτικά) και πολλές άλλες ομάδες ανθρώπων που επίσης παίζουν με τη φωτιά (μεταφορικά). Υπήρχαν μπάντες που έπαιζαν μουσική και η ατραξιόν της βραδιάς ήταν το πρόγραμμα εκπαίδευσης της Ελληνικής Αστυνομίας «μύησέ τα από μικρά, προτού να είναι αργά».

Η βραδιά επίσης περιείχε κυνήγι θησαυρού, το «βρείτε τον μαλάκα»: βρείτε ποιο αυτοκίνητο έχει παρκάρει στο χειρότερο δυνατό σημείο και ενοχλεί την εξέλιξη του Δείπνου που προγραμματίζεται εδώ και μήνες! Τελικά, το αμάξι βρέθηκε και μετακινήθηκε 3 μέτρα πιο μπροστά όπου δεν ενοχλούσε άλλο. Ίσως αν μετακινούνταν περίπου 800 μέτρα προς τα κάτω, δηλαδή στη μέση του Θερμαϊκού κόλπου, δε θα ενοχλούσε ποτέ ξανά.

Το παράνομο παρκάρισμα και η απαράδεκτη οδική συμπεριφορά είναι ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά της Θεσσαλονίκης. Είναι απαράδεκτοι αυτοί που σταθμεύουν παράνομα, τελεία και παυ… Εντάξει, κι εμένα μου πήραν τις πινακίδες πριν από έναν χρόνο και κάτι ψιλά, αλλά δεν έφταιγα, με παγίδεψαν! Ήταν μια καλοστημένη πλεκτάνη!

Όταν λοιπόν πήγα στο Α’ Τμήμα Τροχαίας πίσω από τον σταθμό, έφυγα με ταξί με τις πινακίδες σε φάκελο σαν ακτινογραφίες. Ο ταξιτζής, βλέποντας τις πινακίδες, αρχίζει έναν βαρύ και πικρό μονόλογο σε βάρος της Ελληνικής Τροχαίας, με αποκορύφωμα τη στιγμή που του είπα το όνομα του αστυνομικού που με έγραψε. Κοκκίνησε, άρχισε να βρίζει και μου διηγήθηκε το εξής σκηνικό:

«Δούλευα μια μέρα και σταματάω να πάρω έναν πελάτη (τον αστυνομικό που με έγραψε). Μπαίνει μέσα, μου λέει έναν προορισμό και 200 μέτρα παρακάτω βλέπω κι άλλον, παρόμοια ντυμένο. Μου λέει ο πελάτης «σας κάνει νόημα να σταματήσετε αυτός!» Σταματάω κι εγώ, με κοιτάει ο πελάτης που είναι ήδη μέσα και μου λέει «σταμάτησες ε; Παραβίαση λεωφορειολωρίδας. 200 ευρώ.»

Και οι δύο πελάτες λοιπόν ήταν μεταμφιεσμένοι τροχαίοι, αναβαθμίζοντας την Ελληνική Τροχαία σε επίπεδα χωρίς προηγούμενο. Πλέον μεταμφιέζονται και ως κοπέλες σε μπαρ, σου λένε «θέλεις να πάμε σπίτι μου;» και το σπίτι τους βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 5 μέτρων από πυροσβεστικό κρουνό ή διάβαση. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο δηλαδή, τη γάμησες.

Σε κάθε περίπτωση, η μετακίνηση στο κέντρο ήταν και πάντα θα είναι για δυνατούς λύτες. Είμαι από τους ρομαντικούς που ελπίζουν κάποτε να απαγορευτεί η διέλευση οχημάτων στο κέντρο και σε όποιον το λέω με κοιτάει σαν να του είπα ότι πιστεύω στο δωδεκάθεο.

Το Δείπνο της Άνοιξης είναι ένα υπέροχο preview μιας τέτοιας κατάστασης. Άντε, το μόνο που μένει τώρα, είναι να ολοκληρωθεί το μετρό (δυνατά γέλια ακούγονται από το βάθος).

Advertisements
Tagged with: