ΑΙΓΛΗ ΓΕΝΙ ΧΑΜΑΜ

Το Γενί Χαμάμ στη Θεσσαλονίκη είναι ένα ιστορικό κτίριο, χτισμένο στα τέλη του 16ου αιώνα, υπό Οθωμανική κατοχή. Βρίσκεται στη γωνία των οδών Κασσάνδρου και Αγίου Νικολάου (χοντρικά, πάνω από την Αρχαία Αγορά της Θεσσαλονίκης). Λειτουργούσε ως «χαμάμ», δηλαδή ανατολική έκδοση του ατμόλουτρου, κοινώς μια υγρή σάουνα. Το Γενί Χαμάμ, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, έπαψε να λειτουργεί ως χαμάμ, και με τα χρόνια περιήλθε στην ιδιοκτησία ιδιώτη.

Λειτούργησε για πάρα πολλά χρόνια ως σινεμά, θερινό και χειμερινό. Μετά, έγινε ταβέρνα με όνομα «Σεβίλλη», αλλά δε σταμάτησε εκεί. Για πολλά χρόνια το Γενί Χαμάμ εκτελούσε χρέη συναυλιακού χώρου και τελικά «ήρθε κι έδεσε» με τα εγκαίνια της Αίγλης, τον Φεβρουάριο του 2015. Η Αίγλη, για να μην πολυλογώ, είναι ένα καφέ-μπαρ-εστιατόριο, όπου στον καλοκαιρινό χώρο λειτουργεί τα βράδια μηχάνημα προβολής. Είναι επίσης ο καλύτερος wingman: δεν υπάρχει καλύτερο μέρος να βγεις πρώτο ραντεβού από την Αίγλη.

Δεν με πιστεύετε; Δεν χρειάζεται να με πιστέψετε. Πιστέψτε τον –εμφανισιακά- λιγότερο φερέγγυο φίλο μου, τον κατά κόσμον «Νίντζα» (τον οποίον οι παλιοί θυμούνται από το κείμενο για το Δεντρόσπιτο). Ο Νίκος συνεργαζόταν με τα παιδιά από την Αίγλη και σίγουρα μπορεί να μας τα πει καλύτερα. Όποιος έχει τέτοιο μούσι, σίγουρα είναι πολύ σοφός.



Για πες μου τώρα ρε Νίκο μεταξύ μας… Υπάρχει μαγαζί στη Θεσσαλονίκη που σου ανοίγει τόσο το στόμα όταν μπαίνεις μέσα όπως η Αίγλη;

Είναι το ίδιο πράγμα που είπαμε και για το Δεντρόσπιτο. Τα παιδιά βρήκαν ένα μοναδικό μέρος, το οποίο δε θα το βρεις –θα τολμήσω να σου πω- και σ’ όλη την Ευρώπη. Είναι πολλά χρόνια εκεί και έχει μια ιδιαίτερη, μοναδική ομορφιά.

Είχατε ποτέ πρόβλημα με κανέναν ανόητο ρομαντικό ο οποίος σας έβρισε επειδή «υποβαθμίζατε την ομορφιά ενός χώρου με ιστορική σημασία»;

Από όσο θυμάμαι, όχι. Δεν είχαμε τέτοιο συμβάν.

Έλα ρε Νίκο… Δεν μπορείς να πεις ψέματα να βγάλουμε καμιά είδης… Ώπα ρε Νίκο, εντάξει, μια πλάκα κάναμε. Άντε, τύλιξε το μούσι σου γύρω από τον λαιμό σου και κάτσε κάτω να συνεχίσουμε. Μίλησέ μας για τα πάρτι που διοργανώνετε στην Αίγλη.

Τα πάρτι στην Αίγλη είναι στο ίδιο στυλ με αυτά του Δεντρόσπιτου. Πανικός, house ρυθμοί και κόσμος να χορεύει. Για εμένα, δεν νοείται πάρτι στο οποίο κάθεσαι, σε σταντάκι ή σε τραπέζι. Και δε μιλάω μόνο για την Αίγλη, μιλάω γενικά. Έτσι, στα πάρτι στην Αίγλη δεν κάθεσαι. Το καθένα είναι υπέροχο, όμως αν έχεις θέμα με την ορθοστασία θα έχεις πρόβλημα με το πάρτι. Δεν έχω πρόβλημα με αυτούς τους πελάτες, απλώς έτσι έχει η κατάσταση.

Υπάρχουν και αυτοί οι πελάτες. Για πες μου, υπάρχει περίπτωση να μην κάνεις σεξ αν φέρεις την κοπέλα σου πρώτο ραντεβού στην Αίγλη;

Η αλήθεια είναι πως έχεις ένα μεγάλο ατού αν την φέρεις εδώ. Όποιοι μάγκες βρουν κάτι και θέλουν να βγουν, η Αίγλη προσφέρεται. Έχει τον ρομαντισμό της, τον ιδιαίτερο φωτισμό της. Σίγουρα έχεις πολλές πιθανότητες να πετύχεις την αποστολή σου.


Έτσι είναι η Αίγλη. Ένας φίλος μου έχει πάει την κοπέλα του στο πρώτο και σε πολλά επόμενα ραντεβού στην Αίγλη. Μετά από 2 χρόνια, ακόμα περνάνε καλά και ακόμα κάνουν σεξ. Το Γενί Χαμάμ, λοιπόν, μας βοηθάει να πηδάμε από τον 16ο αιώνα. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό;

Τι να πω εγώ, τα είπες μόνος σου. Ελπίζω αυτά τα ρομαντικά vibes να συνεχίσουν να συντροφεύουν την Αίγλη για πάντα.


Μίλησέ μας για τις δυσκολίες του να διατηρήσεις ένα μαγαζί μέσα σε ένα χαμάμ του 16ου αιώνα.

Το κτίριο προφανώς είναι σε καλή κατάσταση, και γι’ αυτό φροντίζει αρμόδιος ο οποίος έρχεται κάθε μήνα για επιθεώρηση. Έρχεται και κοιτάει αυτός ο τύπος μία-μία τις πέτρες. Χίλιοι άνθρωποι είναι εκεί μέσα, θα το ρίσκαρες εσύ;

Με τίποτα. Πες μας πόσο πιο ψαγμένος και –αψόγως γαλλιστί- ιντελλεκτουέλ γίνεται κανείς μετά από ένα ποτό στην Αίγλη. Είναι άλλωστε γνωστό, η Αίγλη είναι οι πανελλήνιες των Χίπστερ: αν δεν περάσεις από εκεί, δεν μπαίνεις στην χιπστεροσχολή, και οι χιπστερογονείς σου βλέπουν δυσοίωνο το χιπστερομέλλον σου.

Γενικότερα έχει -εκτός από ρομαντικά- και ψαγμένα vibes. Αυτό ανεβάζει κάπως τον μέσο όρο ηλικίας, γιατί είναι σαν μαγαζί κάπως πιο -αψόγως ελληνιστί- «κυριλέ». Έχει και εστιατόριο και μπορείς να φας κανονικά. Τα -πάλι αψόγως ελληνιστί- «πουσουκού» (Παρασκευοσαββατοκύριακα, φτου σκουληκομερμηγκότρυπα, ο παπάς ο παχύς έφαγε παχιά φακή) διοργανώνει βέβαια τα πάρτι που τόσο αγαπάμε και αυτό «ρίχνει» κάπως τον μέσο όρο ηλικίας. Όχι ότι πάνε παππούδες γενικότερα, αλλά δεν πάει και η πιτσιρικαρία.


Θα επιστρέψω στο αγαπημένο μου θέμα: το μούσι σου. Πες μου ποιο είναι το πιο ηλίθιο πράγμα που σου έχουν πει για το μούσι σου.

Εσύ με το «πόσο το έχεις;» μπήκες σίγουρα στο τοπ 5 πιο ηλίθιων-κιτς ερωτήσεων-αντιδράσεων (κάπου εδώ καμαρώνω σαν το παγώνι). Το τοπ 5 συμπληρώνουν τα «πόσο καιρό το μεγαλώνεις», «μπορώ να το πιάσω» και λοιπά.


Αν είχες την ευκαιρία να γίνεις αόρατος και να δώσεις ένα πολύ δυνατό χαστούκι σε κάποιον, χωρίς να μάθει ποτέ από πού του ήρθε, σε ποιον θα το έδινες και γιατί; (Αν είμαι εγώ μην απαντήσεις.)



Έλα ρε Νίκο… Σοβαρά τώρα;

Όχι, εντάξει. Γενικότερα, δεν έχω μίσος και δεν είμαι επιθετικός απέναντι σε κανέναν. Αν έπρεπε όμως ντε και καλά, θα ήθελα να γίνω αόρατος και να δώσω μια σφαλιάρα και στους 300 της βουλής, στημένους σε σειρά –μπαπμπαπμπαπμπαπμπαπ 300 φορές.


Γενικότερα, ο Νίκος δεν είναι επιθετικός άνθρωπος. Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, έχει αναπτύξει μία ηρεμία –ίσως και λόγω μουσιού, ζεν και τα λοιπά- απέναντι σε ηλιθιότητες. Όμως επειδή η υπομονή έχει και τα όριά της, έφυγα κάπως γρήγορα, μη τεστάρω άλλο τις αντοχές του.

Τις φωτογραφίες της Αίγλης τις τράβηξα την ίδια μέρα, πρωί και βράδυ, ενώ η φωτογραφία του Νίκου είναι τραβηγμένη πολλούς μήνες πριν, όταν συζητήσαμε τον Μάιο. Είχε πολύ κόσμο εκείνη τη νύχτα στην Αίγλη, τόσο στον εξωτερικό όσο και στον εσωτερικό χώρο. Λίγο η όμορφη ατμόσφαιρα, λίγο η ωραία μουσική, λίγο οι αυξημένες ελπίδες ερωτικής επαφής τις επόμενες ώρες, δε θέλει πολύ να σου φτιάξει το κέφι.

Εγώ, για να βγάλω τη φωτογραφία της ταμπέλας της Αίγλης, πήδηξα ένα τοιχάκι για να έχω καλύτερη θέα.

Δε ξέρω τι λένε για την Αίγλη, αλλά εγώ εκείνο το βράδυ, μόνο το τοιχάκι πήδηξα.

 

 

Advertisements