IKEA; Do it yourself

Η IKEA είναι ο βασικός λόγος που το 95% όλων των φοιτητών έχουν –σχεδόν- το ίδιο σπίτι. Το σχεδόν παρεμβάλλεται διότι θα έχεις, κατά πάσα πιθανότητα, «τα άλλα» σουβέρ, «το άλλο» πόστερ και «την άλλη» παγοθήκη, αλλά, σε κάθε περίπτωση, «αχ, ναι, τα είδα κι εγώ, αλλά πήρα τα άλλα».

Η IKEA λοιπόν γκρεμίζει τις ελπίδες των απανταχού φοιτητών για ιδιαίτερο σπίτι, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Έχεις πάρει 3 λεωφορεία, έχεις διαλέξει το αγαπημένο σου χαλί και την αγαπημένη σου κουνιστή πολυθρόνα και τα κουβάλησες σε όλη την πόλη, για να τα βάλεις στην όμορφή σου φωλίτσα, στο ιδιαίτερο μέρος όπου στεγάζεις τα φοιτητικά σου όνειρα. Έχεις ξοδέψει όλη τη μέρα λοιπόν με μετακινήσεις, κουβαλήματα και τακτοποιήματα. Κάνεις ένα μπάνιο και πας για μπύρα στο σπίτι του αγαπημένου σου συμφοιτητή, μπαίνεις μέσα και βλέπεις ακριβώς το ίδιο σαλόνι, με αποτέλεσμα να αναρωτιέσαι «πού μπήκα ο καψερός;» Σε ρωτάει λοιπόν ο ενοχλητικός «σου αρέσει το σαλόνι μου;» «Ε άι στο γεροδιάολο αγόρι μου» του λες κι εσύ, τον χαστουκίζεις μανιωδώς -τρίζοντας παράλληλα τα δόντια- και πας και κάθεσαι στο σαλόνι σου, το οποίο δυστυχώς σου θυμίζει το σαλόνι του ενοχλητικού σου συμφοιτητή. Κλαις λοιπόν γοερά, αλλά μην αγχώνεσαι, θα σκουπιστείς με τα υπέροχα μαντηλάκια IKEA. Τώρα και σε τυρκουάζ.

Στο IKEA έχω πάει ελάχιστες φορές. Πήγα πρόσφατα με δύο φίλες μου, γιατί η μία πρόσφατα μετακόμισε και ήθελε να χτίσει τη φοιτητική της φωλιά. Εκεί πας με σκοπό να αγοράσεις –επί παραδείγματι- μαξιλάρια και κουρτίνες, και φεύγεις έχοντας αγοράσει πιγκάλ, μαγνητικό τομογράφο, φριτέζα και ντισκομπάλα. Όλα, φυσικά, με 1 και 49 του ευρώ. Και όλα –φυσικά- συναρμολογούμενα σε αστείο βαθμό. Για να αγοράσεις πίνακα από το ΙΚΕΑ σε στέλνουν πρώτα για εντατικά μαθήματα ζωγραφικής και μετά σου πουλάνε μπογιές και καβαλέτο για να τον ζωγραφίσεις μόνος σου.

Ποτέ δε ξέρεις που βρίσκεται κάτι μέσα σε αυτό το αχανές κτίριο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ρωτήσεις τους ανθρώπους με τις κίτρινες μπλούζες πού βρίσκεται το κάθε τι. Αυτοί, συνήθως, σου απαντούν με μία εκνευριστική ακρίβεια –«στο ράφι δίπλα από τις ροζ κρεμάστρες», «στην αίθουσα με τις τσουλήθρες για ηλικίες 18-45»- και το μόνο που θέλεις να κάνεις είναι να συνεχίσεις να τους ρωτάς για άσχετα αντικείμενα για να δεις αν ξέρουν πού βρίσκονται τα πάντα σ’ αυτή τη χώρα που λέγεται IKEA. Σύνηθες πρόβλημα είναι να ρωτάς μανιωδώς κάποιον κακομοίρη ο οποίος απλώς έτυχε να φοράει κίτρινη μπλούζα: «ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΩ ΕΔΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ! ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΗΣΥΧΟ!» Μετά από λίγη ώρα, βέβαια, αν είσαι τόσο άτυχος και φόρεσες κίτρινη μπλούζα στο IKEA, δεν γίνεται να θυμώνεις με τον καθένα, οπότε αποφασίζεις να τους στέλνεις στα 4 σημεία του ορίζοντα: «πιρούνια με 5 δοντάκια; Βεβαίως.  Στον τέταρτο διάδρομο, δίπλα στη νουαζέτα, κύριε».

Έτσι κι εμείς, μέσα στο IKEA, δε μπορούσαμε να βρούμε ένα καταραμένο καρότσι. Στο IKEA φημολογείται πως υπάρχουν τα κόκκαλα του Μεγάλου Αλεξάνδρου –σε προνομιακή τιμή 1 και 49 του ευρώ, τώρα και σε ροζουλί- κι εμείς δε μπορούσαμε να βρούμε ένα ρημαδοκαρότσι. Μετά από αναζήτηση αρκετής ώρας, έπιασα στα πράσα 500 καρότσια να σχεδιάζουν επανάσταση, προφανώς για να καταλάβουν το IKEA και να σταματήσουν να τα σέρνουν όλοι αυτοί οι ηλίθιοι από εδώ κι από εκεί. Τίποτα άλλο δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί υπήρχαν τόσα καρότσια κρυμμένα σε ένα δωμάτιο. Ευτυχώς για τους Σουηδούς μου φίλους, διέκοψα την εξέγερση και πήρα το καρότσι που στεκόταν μπροστά από όλα τα άλλα –τον στρατηγό Καρότση-, για να κουβαλήσω τα μαξιλάρια της φίλης μου της Μαριάννας.

Το άλλο πρόβλημα στο IKEA είναι πως στήνουν τόσο καλά τα σαλόνια και τα ψεύτικα σπίτια και είναι τέτοια η θαλπωρή, με αποτέλεσμα να οδηγείσαι σε ανελέητο τσιλάρισμα σε καναπέδες και κρεβάτια, πιστεύοντας πως βρίσκεσαι στο σπίτι σου, κάποιες φορές μάλιστα να βγάζεις και το παντελόνι σου και να μπαίνεις κάτω από τα σκεπάσματα, και φυσικά να σε πετάνε έξω κλωτσηδόν. Φήμες λένε πως ένα ζευγάρι αφαιρέθηκε τόσο πολύ που άρχισε να κάνει έρωτα σε κρεβάτι IKEA, και ένας θεατής διαμαρτυρήθηκε στον υπεύθυνο και είπε πως αυτό δεν συνέβη στον ίδιο, αν και αγόρασε το ίδιο κρεβάτι. Σίγουρα, κάτι δε συναρμολόγησε σωστά.

Πρόσφατα υπέπεσε στην αντίληψή μου μια είδηση στην οποία ένας Νορβηγός κατήγγειλε πως ο όρχις του εγκλωβίστηκε σε σκαμπό της IKEA. Αυτός ίσως είναι ο πιο αστείος τίτλος είδησης που έχω διαβάσει. Η ιστορία έχει ως εξής: ο Νορβηγός τραυματίστηκε στο γόνατο, και ήθελε ένα σκαμπό για να κάθεται την ώρα που λούζεται. Ένα λοιπόν από τα δίδυμα πέρασε μέσα από μία τρύπα στην επιφάνεια του σκαμπό και ήρθε και «στούμπωσε» και δεν έβγαινε με τίποτα. Στην πορεία όμως, καθώς πάγωνε το νερό, το πρόβλημα «συρρικνώθηκε», οπότε και απεγκλωβίστηκε. Ο θεούλης Νορβηγός ανέφερε το πρόβλημα στην IKEA, η οποία του πρότεινε να φοράει και τίποτα στο μπάνιο. Τι φταίει ρε φίλε η IKEA που εσένα σου κρέμονται;

Επίσης, αύριο-μεθαύριο που θα έρθουν σπίτι μου δύο καλοντυμένοι κύριοι από την δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος για τις «αξιοπερίεργες αναζητήσεις μου στη μηχανή αναζήτησης Google», δηλαδή «όρχις Νορβηγού εγκλωβίζεται σε σκαμπό», σας παρακαλώ, μη με αφήσετε να τρώω χαστούκια στο τμήμα. Ας έρθει κάποιος για μάρτυρας, να δηλώσει κι αυτός ότι δεν είμαι εντυπωσιακά ανώμαλος.

Πλέον, μετά κι από αυτήν την είδηση, καταλήγουμε στο ακανθώδες συμπέρασμα πως η IKEA σας πρήζει τα αρχίδια.

Advertisements
Tagged with: