ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ – PART II

Την Παρασκευή (βλέπε ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ – PART I) παρουσίασα την πρώτη φουρνιά από ζώα τα οποία φιλοξενεί ο Ζωολογικός Κήπος του Βερολίνου. Περπατούσα σαν τον χαζό και προσπαθούσα να βγάλω όσο καλύτερη φωτογραφία γίνεται. Επειδή όμως η GoPro δεν έχει φτιαχτεί για να φωτογραφίζεις ελέφαντες, ρινόκερους, καμηλοπαρδάλεις και πάσης φύσεως ζώο, έπρεπε να φτάσω απελπιστικά κοντά στα ζώα για να μοιάζουν με αυτό που πραγματικά είναι -πράγμα που σε κάποιες περιπτώσεις είναι, εκτός από επικίνδυνο, απίστευτα αστείο.

Συνεχίζω λοιπόν με τις καλύτερες στιγμές της βόλτας μας στην άγρια φύση:

  1. Ένα γαϊδούρι

 

Είναι δυνατόν να έρχομαι στον ζωολογικό κήπο και να βλέπω τον κυρ-Μέντιο; Ακόμη χειρότερα, είναι δυνατόν ο διαθέσιμος χώρος του γαϊδάρου να είναι ίδιος με αυτόν της καμήλας; Δεν είστε καλά μου φαίνεται εκεί στο Βερολίνο. Όταν ανέβαινα στον Όλυμπο (βλέπε Olympus part III ), είχε παντού γαϊδούρια φορτωμένα με μπρίκια, φακές, ρύζι, σοκολάτα και ό,τι άλλο μπορεί να ζητήσει ένας χαζοτουρίστας πάνω στο βουνό. Εδώ τον έχουν καλογυαλισμένο σε μια τεράστια αυλή κι αυτός γκαρίζει ολημερίς, κι είναι σαν να λέει “βγάλτε με από ‘δω, δεν με προσέχει κανείς, όλοι κοιτάνε τους καμπούρηδες από δίπλα”

  1. Ρινόκερος

 

Για όσους δεν έχουν δει ρινόκερο από κοντά, θα ήθελα να σας προειδοποιήσω: αυτό το ζώο είναι σε μέγεθος όσο περίπου ένα περίπτερο. Όμως όχι από εκείνα τα περίπτερα που πουλάνε τσίχλες, τσιγάρα και προφυλακτικά του 2007. Μιλώ για εκείνα τα περίπτερα που είναι στα πρόθυρα ανεξαρτητοποίησης από το ελληνικό κράτος, με δικό τους νόμισμα, εθνόσημο και εθνικό ύμνο, ξέρετε, εκείνα που πουλάνε από λάμπα σολάριουμ μέχρι το περιοδικό σπόρτι, και όλα τα ενδιάμεσα. Είναι λοιπόν ένα τεράστιο ζώο με ένα σουβλερό κέρατο στη μύτη. Το κέρατο αυτό, αν και είναι απίστευτα ανθεκτικό, θρυμματίζεται προοδευτικά με τα χρόνια. Έτσι, όσο πιο γέρος είναι ο ρινόκερος, τόσο πιο αναποτελεσματικό, μικρό και ζαρωμένο είναι το σουβλί του -πράγμα το οποίο λειτουργεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και στο ανθρώπινο είδος.

  1. Καμηλοπάρδαλη

Αν και έχω ξαναδεί καμηλοπάρδαλη στο παρελθόν σε άλλον ζωολογικό κήπο, οφείλω να ομολογήσω πως ήμουν ενθουσιασμένος που θα έβλεπα μια ακόμη. Με εντυπωσιάζει ο ψηλός τους λαιμός -με εντυπωσιάζει κυρίως γιατί με το παράδειγμα με τις καμηλοπαρδάλεις κατάλαβα τις θεωρίες του Λαμάρκ και του Δαρβίνου. Επίσης, αν πείτε πολλές φορές το όνομά τους στη σειρά, θα ζαλιστείτε και θα αρχίσετε να γελάτε με το πόσο γελοίο είναι. Καμηλοπάρδαλη- καμηλοπάρδαλη-καμηλοπάρδαλη- καμηλοπάρλαδη-καμηλοπράδαλη-καμηραλόπραδη-πραλινοκάπαρη-κλαρινοπάρδαλη (να σημειώσω πως αυτός δεν είναι ένας καλός τρόπος να συμπληρώσετε το όριο λέξεων σε μία έκθεση).
 

Η καμηλοπάρδαλη που είδαμε όμως σε αυτόν τον ζωολογικό κήπο δεν ήταν παρά μία φενάκη. Είχα έναν συμμαθητή στο γυμνάσιο και το λύκειο, τον Μάνο, ο οποίος την πήγαινε κόντρα αυτήν την καμηλοπάρδαλη στα ίσα. Τι καμηλοπάρδαλη-νάνος ήταν αυτή μωρέ; Μας κοροϊδεύετε μέσα στα μούτρα μας; Αυτή η καμηλοπάρδαλη δεν μπαίνει στα ρόλερ-κόστερ στα λούνα παρκ για καμηλοπαρδάλεις, απλούστατα γιατί είναι κάτω του ορίου ύψους. Αυτήν την καμηλοπάρδαλη τη φωνάζουν οι υπόλοιπες καμηλοπαρδάλεις “κοντέ” και την τραμπουκίζουν -και καλά την κάνουν τόσο κοντή που είναι. Έχω δύο τεράστιες απορίες όσον αφορά τις καμηλοπαρδάλεις. Πρώτον, όταν κοιμούνται, ξαπλώνουν κάτω τον λαιμό τους, άρα χρειάζονται ένα γήπεδο μπάσκετ για να κοιμηθούν άνετα; Δεύτερον, αν φορέσουν γραβάτα, θα τη φορέσουν στην κορυφή ή στην βάση του λαιμού τους;

  1. Ελέφαντας

 

Ο ελέφαντας είναι πάντα η σίγουρη επιτυχία οποιουδήποτε ζωολογικού κήπου. Είναι μεγάλος, κάτι το οποίο μπορούμε εύκολα να δούμε και να εκτιμήσουμε. Είναι ένα πλάσμα το οποίο έχει φυσιολογικά χαρακτηριστικά, απλώς μεγεθυμένα πολλές φορές. Αυτό στα μάτια μας είναι εντυπωσιακό, ασύλληπτο. Κοιτάμε τον ελέφαντα με θαυμασμό, και αναρωτιόμαστε πώς γίνεται ένα τόσο μεγαλειώδες πλάσμα να ασχολείται με τόσο πεζές δραστηριότητες, όπως το να τρώει σανό. Η σχέση μεγέθους και εξουσίας έχει περίοπτη θέση στην ανθρώπινη λογική, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Γι’ αυτό οι ελέφαντες θα μαζεύουν πολύ κόσμο μέχρι να σβήσει ο ήλιος: μας εντυπωσιάζουν τα μεγάλα πράγματα, ή καλύτερα, μας εντυπωσιάζουν τα ακραία πράγματα. Το πιο θανατηφόρο, το πιο μεγάλο, το πιο δυσεύρετο. Κι απ’ όλα τα πιο, το πιο εύπεπτο και κατανοητό απ’ όλους, είναι το πιο του μεγέθους.

  1. Σουρικάτα

 

Η σουρικάτα θεωρείται από τα πιο γλυκά ζώα του ζωικού βασιλείου. Ο τρόπος με τον οποίο κάθεται στα πίσω της πόδια και ενώνει τα μπροστινά της μεταξύ τους, την κάνει να μοιάζει με έναν μικρό ζητιάνο. Έναν ζητιάνο ο οποίος, ό,τι και να ζητιανέψει, θα του το δώσεις γιατί είναι τόσο γλυκούλης. Ούτε ένα ευρώ για τυρόπιτα, ούτε μισό ευρώ για εισιτήριο: η σουρικάτα μπορεί να κερδίσει τα πάντα με τις ικανότητές της στη ζητιανιά. Αν και ποτέ δεν χώνεψα τον Τιμόν -μου φαίνεται πως είναι πολύ φλύαρος-, η σουρικάτα είναι, αδιαμφισβήτητα, από τα πιο αξιοπρόσεκτα ζώα. Δεν είναι μεγάλη, δεν είναι εντυπωσιακή, δεν είναι επικίνδυνη, δεν είναι θανατηφόρα. Είναι, όμως, ένας μικρός δολοπλόκος, κι αυτό ο άνθρωπος το εκτιμά και το αναγνωρίζει.

  1. Μέδουσες

 

Να σημειώσω πως στην είσοδο του Aquarium -τον χώρο του ζωολογικού κήπου για ψάρια/μαλάκια/οστρακοειδή, αλλά και ερπετά, έντομα και αμφίβια- είχε ένα τεράστιο ενυδρείο το οποίο μέσα δεν είχε απολύτως τίποτα. Κάποτε υποτίθεται πως είχε μια μέδουσα, η οποία ή πέθανε ή το έσκασε -μα πώς μπορεί να το σκάσει μια μέδουσα; Παρακάτω είχε πολλές μέδουσες σε πολλά ενυδρεία. Οι μέδουσες μπορεί να είναι από μερικά χιλιοστά μέχρι και δυο μέτρα σε διάμετρο, πράγμα το οποίο με κάνει να ανατριχιάζω παντού. Η μέδουσα θεωρείται ένας εξαιρετικά ανθεκτικός οργανισμός. Εγώ πάντως τις σιχαίνομαι. Είναι γλιτσερές, μερικές από αυτές μπορούν να σε σκοτώσουν, και μια φορά στα Καμένα Βούρλα πριν από 15 χρόνια, ένα κοπάδι μέδουσες μας χάλασε το οικογενειακό μπάνιο. Ήταν σαν μια αγέλη από σιλικονένια εμφυτεύματα στήθους να επέπλεε στο νερό, σε εφαρμογή του σατανικού τους σχεδίου να μας καταστρέψουν το μπάνιο.

  1. Καρχαρίας

 

Αυτός εδώ ο καρχαρίας είναι απίστευτα φλώρος. Είχε στο ενυδρείο του κι άλλα ζωντανά και δεν έφαγε ούτε ένα. Πού είναι ο παντοτινός θηρευτής του οποίου η ζωή είναι ένα αδιάκοπο κυνήγι, ένα αδιάκοπο χιτσκοκικό αιματοκύλισμα; Γιατί δεν μασουλάς αυτό το ψάρι που πέρασε από μπροστά σου, ανόητε; Επίβαλε την κυριαρχία σου σ’ ετούτο το ενυδρείο, δείξ’ τους ποιος κάνει κουμάντο, μην κολυμπάς πέρα-δώθε σαν το χρυσόψαρο! Μ’ ακούς, ε, σ’ εσένα μιλάω καρχαριομάχε της δεκάρας, τακ-τακ-τακ (χτύπημα στο τζάμι), βρίσιμο στα γερμανικά από έναν φύλακα, ωχ, με συγχωρείτε, παρασύρθηκα, βλέπετε όμως αυτόν τον απαράδεκτο καρχαρία, εγώ φταίω μετά; Θα έπρεπε να ντρέπεσαι καρχαρία! Θέλω να σε δω να μασάς ακόμη και τις πέτρες, θέλω να σε δω να εκπληρώνεις κάθε μου προσδοκία. Είσαι, εξάλλου, στο μυαλό των ανθρώπων μια διαδικασία, όπως είναι το τηλεφώνημα ή το γύρισμα του κλειδιού στη μίζα. Όπως λοιπόν ακούμε το κουδούνισμα και το άναμμα της μηχανής, αντίστοιχα, εδώ περιμένουμε αίμα, βαβούρα και φρίκη. Στάσου λοιπόν αντάξιος των προσδοκιών μας και σταμάτα να σουλατσάρεις μέσα στο ενυδρείο σου.

  1. Dark Tiger Python

 

Για όσους δεν μπορούν να το καταλάβουν από την εικόνα, αυτό το φίδι είναι γιγαντιαίο και μου θυμίζει κάτι φρικαλέα θρίλερ με ανακόντα που είχα δει μικρός. Είναι ένας τεράστιος πύθωνας, ο οποίος μπορεί να φτάσει τα 6 μέτρα σε μήκος και να ξεπεράσει τα 90 κιλά σε βάρος. Άμα προσθέσετε και το δικό σας βάρος -καθώς μπορεί άνετα να σας μασουλήσει- μπορεί να φτάσει 90 κιλά + την σωματική σας μάζα. Διαβάζοντας την πινακίδα του πύθωνα, διάβασα πως μπορεί να τραφεί μέχρι και με μικρά ελάφια. Φαντάζομαι πως δεν είναι ιδιαιτέρως politically correct να γράψει κανείς “με μικρά παιδιά”, γι’ αυτό και οι πανέξυπνοι υπεύθυνοι επικοινωνίας του ζωολογικού κήπου φυλάνε τα ρούχα τους για να έχουν τα μισά. Πάντως, δε χωρά αμφιβολία. Αυτός ο πύθωνας μπορεί να μασουλήσει το παιδί σας, εσάς και τα μπαγκάζια σας. Πολύ ευτυχές το γεγονός που μας χωρίζει αυτό το γυάλινο τζάμι.

Φεύγοντας από τον ζωολογικό κήπο έχεις ανάμεικτα συναισθήματα. Δεν ξέρεις αν έχεις το δικαίωμα να λες πως πέρασες καλά, πως διασκέδασες με όλα αυτά τα ζώα σε αιχμαλωσία. Ένα από τα αναντίρρητα δικαιώματα του ανθρώπου είναι αυτό της ελευθερίας. Της ελευθερίας, μεταξύ άλλων, να διασκεδάζει με ζώα τα οποία βρίσκονται σε αιχμαλωσία. Έτσι είναι αυτός ο κόσμος, σκληρός, εκδικητικός. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, ή, ακόμη χειρότερα, το αιχμαλωτίζει και γελά μαζί του.

 

 

Advertisements