MILLENNIALS; AN UPLOADABLE STREET FOOD GUIDE

Οι millennials είναι η γενιά εκείνη από το 1980 έως και το 2000. Είναι συνήθως άνθρωποι υψηλού μορφωτικού επιπέδου που ζούνε σε αστικό περιβάλλον, έχουν γνώση για ό,τι νέο συμβαίνει και έναν άσβεστο πόθο να είναι μέρος αυτού -αν γίνεται, να είναι οι δημιουργοί του. Οι millennials είναι οι πρώτοι άνθρωποι που αυτοπροσδιορίστηκαν μέσα από τα social media και ζουν σε έναν κόσμο ο οποίος διαφυλάσσεται για πάντα στο cloud της συσκευής τους.

Ο millennial σε γενικές γραμμές θέλει να κάνει πράγματα τα οποία να είναι εύληπτα, κατανοητά και ευπαρουσίαστα για έναν πολύ βασικό λόγο: να δείχνουν ωραία στα social media όπου θα τα ποστάρει. Το μέσο το οποίο του έδωσε απλόχερα γόνιμο έδαφος για να ανακαλύψει τις πτυχές του virtual εαυτού του ήταν, φυσικά, το Instagram, το οποίο είναι ένα online ημερολόγιο των πιο όμορφων στιγμών της ζωής ενός millennial -δείτε αγαπητοί μου followers τι κάνω πριν από εσάς, και ζηλέψτε που, ενδεχομένως, δεν μπορείτε να το κάνετε κι εσείς.

Μας αρέσουν γενικά πράγματα τα οποία δεν μπορούν να τα κάνουν πολλοί -και με το “μας” βάζω και τον εαυτό μου στην τελευταία φουρνιά των millennials-, ή τουλάχιστον πράγματα τα οποία μας δίνουν ετούτη την ψευδαίσθηση. Η ζωή του millennial είναι ένα μόνιμο κυνήγι της επόμενης καλύτερης λεζάντας και φωτογραφίας. Όλα “ανεβαίνουν” τη στιγμή της κατανάλωσης, κι έτσι αφήνουμε την εικονική μας “στάμπα” σε κάθε τι καινούριο. Το πρώτο και τελευταίο πράγμα που προωθεί και διαφημίζει, βεβαίως, ο κάθε millennial, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο ίδιος του ο εαυτός. Όλα περιστρέφονται γύρω του και η ζωή του είναι ένα κυνήγι κατορθωμάτων (been there, done that) και, προφανέστατα, μετά από 500 uploads του ίδιου περίπου πράγματος -αλλά με κάποιες μικρές διαφορές- το μόνο που μένει δεν είναι το προϊόν, αλλά ο millennial-καταναλωτής, ο οποίος έχει αναγάγει το self-branding σε τρόπο ζωής.

Ο ακρογωνιαίος λίθος της ζωής κάθε millennial που σέβεται τον εαυτό του είναι, φυσικά, το φαγητό, το οποίο παρέλαβε τη σκυτάλη από την ποπ μουσική σκηνή -όπως γράφει ο Δημήτρης Κοπαράνης σε μια μελέτη για τους millennials την οποία θα βρείτε εδώ. Έχουμε μανία να φωτογραφίζουμε πιάτα και να βγαίνουμε για φαγητό σε μέρη όπου θα μας σερβίρουν το πιάτο μας τέλεια παρουσιασμένο -μόλις ένα κλικ μακριά από το upload. Αυτό είναι λοιπόν το σημαντικότερο στη ζωή ενός millennial: το να μοιράζεται, το να κοινοποιεί, το να αυτοπροβάλλεται μέσα από πράγματα απλά, καθημερινά, τα οποία ο ίδιος κάνει να φαντάζουν πανέμορφα και εξαιρετικά γοητευτικά στους χιλιάδες του followers.

Με τον dr.benefits λοιπόν ιχνηλατήσαμε τα βήματα ενός millennial που πεινάει στη Θεσσαλονίκη. Το προϊόν όλων των μαγαζιών που ακολουθεί δεν κρίνεται με βάση την ποιότητα -δεν ενδιαφέρεται ο millennial για χρυσούς σκούφους. Δημιουργικότητα, concept που εξιτάρει, εξαιρετική παρουσίαση και μία ολοκληρωμένη εμπειρία για αυτόν που αναζητά το διαφορετικό, το νέο, το uploadable. Αυτή είναι η λέξη κλειδί, uploadable. Παρακαλώ να γραφεί στο μνήμα μου.

  1. Αγάπη

Η κυρία Αγάπη δεν κατάλαβε ποτέ γιατί μπήκαν όλοι αυτοί μέσα στο μαγαζί της και άρχισαν να φωτογραφίζουν μανιωδώς τυρόπιτες, πιροσκί, “ζνίκερς” και χατσαπούρι. Είναι επίσης σχετικά προφανές πως η κυρία Αγάπη δεν έχει ιδέα τι είναι ο millennial και, πιστέψτε με, δεν την ενδιαφέρει καθόλου. Η κυρία Αγάπη μιλά 5 γλώσσες -ελληνικά, ποντιακά, γεωργιανά, ρωσικά, τουρκικά- και ήρθε στην Ελλάδα το 2000 από τη Γεωργία με αιώνια σύντροφό της την αδυναμία των ανθρώπων να σεβαστούν και να κατανοήσουν τι πάει να πει εθνική ταυτότητα, φεύγοντας από τη Γεωργία σαν Ελληνίδα και φτάνοντας στην Ελλάδα σαν Γεωργιανή. Στο μικρό της μαγαζάκι στη Χαλκέων θα ακούσεις πολλές γλώσσες -αν θέλεις θα μιλήσεις κι εσύ σε πολλές γλώσσες- και όλα υπηρετούν σιωπηλά τον σκοπό τους -απλές καρέκλες και τραπέζια, αφίσες που διαλαλούν την ορθόδοξη πίστη, μια τουαλέτα την οποία χρησιμοποιούν πάρα πολλοί, ασχέτως αν έχουν αγοράσει κάτι ή όχι και, φυσικά, εξαιρετικά προϊόντα, ψημένα εκείνη την ώρα σε άγνωστο μέρος. Μια στο τόσο, ανοίγει μια πόρτα και βγαίνει ένας τύπος από ένα δωματιάκι με ένα αχνιστό ταψί. Μέσα στο δωματιάκι δεν φαίνεται να υπάρχει φούρνος. Μωρέ, λέτε να τα αγοράζει από κανέναν γειτονικό φούρνο και να σας έχω φλομώσει στις αηδίες τόση ώρα;

Χαλκέων 21

Προτεινόμενο Hashtag: #whereismyzneakers


  1. Garbanzo

Αυτό το μαγαζί είναι millennial μέχρι το κόκκαλο. Πουλά falafel και vegan κουζίνα -είσαι ή δεν είσαι vegan. Το μαγαζί είναι πολύχρωμο, ψηλοτάβανο και μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες ακόμη και του απαιτητικότερου vegan. Είναι 99% vegan, καθώς πουλάει ακόμη μια σος γιαουρτιού η οποία δεν είναι vegan-friendly. Κάποιος λοιπόν έφερε στο αφεντικό μια vegan σος γιαουρτιού για να γίνει 100% vegan-friendly και ο τελευταίος αλληθώρισε γιατί του ανθρώπου του αρέσει πολύ το γιαούρτι και δεν θέλει να τρώει ένα σιχαμερό υποκατάστατο. Τα falafel σας θα τα φέρουν μέσα σε πολύχρωμους δίσκους. Μπορείτε να τα φάτε μέσα στο μαγαζί, ή να περάσετε τον δρόμο και να καθίσετε πάνω στα αρχαία της Ρωμαϊκής αγοράς -falafelum veganum. Τι καλύτερο από έναν πολύχρωμο δίσκο σε αντίθεση με την αρχαία πέτρα;

Αγνώστου Στρατιώτη 6

Προτεινόμενο hashtag: #veganapproved


  1. TOMS

Δεν μπορεί να λείπει από τη λίστα αυτή ο ορισμός του millennial προορισμού, το TOMS της Θεσσαλονίκης. Το συγκεκριμένο κατάστημα TOMS είναι το πρώτο παγκοσμίως το οποίο εισήγαγε το φαγητό στην αλυσίδα, και το φαγητό του είναι μια ακριβής μεταφορά της απλής και moody αισθητικής που διέπει τον χώρο, στο πιάτο σας. Κουλούρια με μορταδέλα, avocado toast, pancakes, μαύρο ψωμί τοστ ολικής αλέσεως και καφέδες σε πήλινες κούπες χωρίς χερούλι. Η diy αισθητική του TOMS το έκανε να ξεχωρίζει στην αγορά της Θεσσαλονίκης, και η κουζίνα του επεκτείνεται και πέραν του πρωινού και του brunch: στο TOMS μπορείς να φας όλη την ημέρα, από μπρουσκέτα καπνιστού σολομού και ταρτάρ τόνου έως την “σούπαπασούπα” και σκιουφιχτά με μπρόκολο. Τα πιάτα, αν και εξαιρετικά αξιοπρεπή, δεν χρειάζεται να είναι. Ο λόγος είναι ότι ενδιαφερόμαστε κυρίως για την αισθητική του μαγαζιού, που “γράφει” τέλεια στον φακό του smartphone μας. Κανείς δε ξέρει τι γεύση έχει το ταρτάρ τόνου, ταιριάζει όμως υπέροχα χρωματικά με το υπόλοιπο προφίλ μας στο Instagram.

Τσιμισκή 22

Προτεινόμενο hashtag: #millennialdiy


  1. Estrella

Περνάμε περισσότερη ώρα μαλώνοντας για το πώς προφέρεται η ονομασία του μαγαζιού παρά προφέροντάς το. Το Estrella, όπως έχω ξαναγράψει στο παρελθόν (βλέπε MR BOUGATSAN @ ESTRELLA) είναι ο ναός του foodie. Μία πληθώρα πιάτων φτιαγμένα για να σας τρέχουν τα σάλια αλλά και για να αποκτήσετε μερικούς ακόμη followers βγαίνουν συνεχώς από την κουζίνα του Estrella. Μάγειρες τρέχουν και ψήνουν μπιφτέκια, λουκάνικα, αυγά, pancakes και, φυσικά, μπουγατσάν. Το μπουγατσάν είναι το φαγητό του millennial: απλό, κατανοητό και σε σχήμα μισοφέγγαρου για την βαθυστόχαστη λεζάντα κάτω από τη φωτογραφία. 3 υλικά, 1 πολύ απλός σκοπός: το μπουγατσάν είναι στο μυαλό μου το iPhone της millennial γαστρονομίας. Εμπνευσμένο από το street food, το μενού του Estrella προσφέρει φαγητό “στα γρήγορα”, με στοιχεία της ποπ κουλτούρας -γι’ αυτό έχει παντού μια καταραμένη ροζ σάλτσα.

Αλ. Σβώλου 48

Προτεινόμενο hashtag: #uploadable


  1. Pizza Please

Η ιεροτελεστία που κρύβεται πίσω από την ετοιμασία της κάθε ζύμης, με προσεκτικό ψήσιμο σε αυθεντικό ξυλόφουρνο στους 550 βαθμούς κελσίου, επιβραβεύτηκε για τους ανθρώπους του Pizza Please. Είναι η μόνη γνήσια ναπολιτάνικη pizza με πιστοποιητικό στην Ελλάδα, με πίτσες τόσο λεπτές, μα και τόσο αφράτες. Το ζυμάρι έχει κάποια καψίματα, η πίτσα δεν βγαίνει πάντα στρογγυλή, όμως οι millennials αγαπάμε τις ατέλειες: η συμμετρία είναι υπερεκτιμημένη. Θέλουμε κάτι να “σπάει” την εικόνα, θέλουμε να αραδιάσουμε διάφορα αντικείμενα δίπλα από την φρεσκοψημένη μας pizza για να βγει ωραία η φωτογραφία. Οι επιλογές στις πίτσες και τα καλτσόνε είναι αρκετές, είτε με κόκκινη είτε με λευκή σάλτσα: αν δεν μπορείς να αποφασίσεις, πάρ’ την μισή-μισή.

Γ. Σταύρου 9

Προτεινόμενο Hashtag: #pizzapleased


  1. Choureal

Υπάρχει λόγος που το γλυκό φαγητό πάντα έπεται του αλμυρού, κι αυτός είναι πως η γλυκιά επίγευση είναι η αγαπημένη μας. Όπως στα κείμενα και στις ταινίες που αγαπούμε ψάχνουμε happy ending, έτσι και στο τέλος της millennial περιήγησής μας θέλουμε το εκλαίρ μας. Η πιο υπέροχη σοκολάτα παντρεύτηκε την πιο φρέσκια ζύμη βουτύρου και, μαζί, αποφάσισαν να δοκιμάσουν κάτι καινούριο στον γάμο τους, χωρώντας στους δυο την τρίτη, την πιο αρωματική κρέμα βανίλιας. Χαμογελάς όταν τρως γλυκό, χαίρεσαι, ευφραίνεσαι. Στο κέντρο της πόλης, πάντα θα έχεις χρόνο να σταματήσεις για ένα γρήγορο γλυκό, για μια ένοχη millennial απόλαυση.

Π.Π. Γερμανού 7

Προτεινόμενο hashtag: #chourealism


Μετά από όλα αυτά που φάγαμε, αποφασίσαμε να πιούμε και έναν χωνευτικό καφέ, σε ένα εξίσου millennial μέρος, στο Urban. Το Urban είναι γεμάτο παλιά αντικείμενα που βγάζουν νόημα μόνο μέσα στο Urban και πουθενά αλλού. Είναι σαν να μην ισχύει η κατάρα της Βαβέλ μέσα στο Urban: όταν μπαίνεις, καταλαβαίνεις γιατί και μιλάς σ’ εκείνη τη γλώσσα. Είναι, ίσως, θλιβερό στο μυαλό αρκετών πως αυτή η γενιά αυτοπροσδιορίζεται μονάχα μέσα σ’ ένα σύννεφο. Πού πήγε η “στιγμή” που δεν μπορεί να αιχμαλωτιστεί ψηφιακά και οι απολαύσεις που δε σηκώνουν λεζάντες; Δεν πήγαν πουθενά. Είναι όλες εδώ, στρυμωγμένες στις ώρες που το χέρι δεν πάει στο τηλέφωνο. Στο τέλος της ημέρας, το κινητό σου χτυπάει από like αλλά δε το ακούς. Είσαι σε έναν άλλον κόσμο, στον πραγματικό, σε αυτόν που τα μόνα like είναι τα χαμόγελα και τα μόνα dislike οι άγριες φωνές. 

Δεν έχουμε ξεχάσει να ζούμε σε έναν τέτοιο κόσμο, απλώς ακροβατούμε ανάμεσα σε αυτόν και σ’ άλλον έναν. Ας ελπίσουμε πως κρατάμε καλή ισορροπία.

Advertisements