ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ UBERDOOZE

made out of love

-Ανοίξαμε 72 μέρες πριν, μου είπε ο Βαγγέλης.

-Απίστευτη ακρίβεια, του είπα εγώ.

-Ή μάλλον όχι, κάτσε. 17 Δεκεμβρίου-17 Μαρτίου. Σήμερα κλείνουμε 3 μήνες!

Ο Βαγγέλης ήπιε μια γουλιά από τον καφέ του. Καθόμασταν σε κάτι πολύ ιδιαιτερες μαύρες καρέκλες απέναντι από τον πίνακα μιας Ινδής Θεάς.

Ο Βαγγέλης Σουλιτσιώτης είναι ο ιδιοκτήτης και ο εμπνευστής του φαινομένου που ονομάζεται Uberdooze, του πολυχώρου στον όποιον το πρωί θα πιείς τον καφέ σου και το βράδυ μετατρέπεται σε στριμωγμένο, ροζ και sweaty dancefloor. Μόλις 25 ετών, είχε χρόνια στο μυαλό του την ιδέα, αλλά παρέμενε «άχωρη». Με το που βρήκε τον χώρο στη συμβολή των οδών Δαναΐδων και Σφέτσιου, δεν τον κράτησε τίποτε, παρά το γεγονός πως ο χώρος είναι οριακά εκτός σχεδίου πόλης, μετά το τελευταίο σύνορο που ονομάζεται Δωδεκανήσου. Το αποτέλεσμα; Το φαινόμενο Uberdooze.

Γιατί Uberdooze;

Über στα Γερμανικά σημαίνει «υπεράνω» και douze στα γαλλικά σημαίνει «δώδεκα», νούμερο κομβικό για όλες τις θρησκείες του κόσμου. Επίσης, 12/12 στις 12 η ώρα γεννήθηκα. Ο συνδυασμός τους μου ταίριαξε.

Ο Βαγγέλης δε θυμάται αν γεννήθηκε το μεσημέρι η τα μεσάνυχτα -ανάθεμα κι αν θυμόμαστε τίποτε από εκείνη την ηλικία. Όταν μπαίνεις ωστόσο στο Uberdooze, ένα από τα πρώτα πράγματα που σε «χτυπάνε» είναι η θρησκευτική του διακόσμηση στην πιο pop μορφή της. Ένας Ινδός Θεός -ο Γκανέσα- και παραδίπλα μια σειρά ορθόδοξων εικόνων. Το σήμα κατατεθέν όμως του Uberdooze που έχει γίνει viral στο κοινό της Θεσσαλονίκης -και επεκτείνεται ραγδαία- είναι η Παναγία πάνω από το booth, διακοσμημένη με νέον φώτα -τα οποία μας θυμίζουν λίγο αυλούς εκκλησιαστικού οργάνου.

Μίλησέ μου για την Παναγία σου.

Καταρχάς, δεν είναι η Παναγία· είναι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ασχέτως που όλοι τον περνάνε για Παναγία. Η ιδέα μου ήρθε όταν είδα έναν χρυσό άγαλμα αγγέλου στο Pinterest να κρατά μια πινακίδα που έλεγε “on air”. Κατευθείαν είπα στον εαυτό μου πως αν κάνω ποτέ μαγαζί, αυτό θα βάλω πάνω από το booth. Το καλοκαίρι λοιπόν που βρήκα τον χώρο έστειλα μέιλ να ρωτήσω για το αγαλματάκι και μου είπαν πως κάνει 8μιση χιλιάρικα. «Ευχαριστώ πολύ, όχι» τους είπα. Τελικά, ο άγγελος που βλέπεις κρυβόταν στην πέμπτη σελίδα αποτελεσμάτων του Google, σε ένα μαγαζάκι στα νεκροταφεία Ευόσμου. Το «αγαλματάκι» που βλέπεις ζυγίζει 50-60 κιλά. Είναι ταφικό μνημείο για καθολικούς, κράμα από μάρμαρο, μπετόν και σίδερο.

«Παναγία μου» σκέφτηκα όταν άκουσα το βάρος. Μετά όμως χτύπησα το μέτωπό μου αγανακτισμένος: «είναι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ανόητε, πότε θα το μάθεις;» Νομίζω πως ποτέ δεν έχω φτάσει στην πέμπτη σελίδα αποτελεσμάτων του Google. Διάολε, δε νομίζω πως έχω φτάσει ούτε καλά-καλά στη δεύτερη! Πάντως, όποιος ψάχνει, βρίσκει. Ειδικά αν αυτό που ψάχνει είναι ένα χρυσό άγαλμα του Αρχάγγελου Γαβριήλ βάρους 60 κιλών. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, για τέτοια πράγματα υπάρχει η πέμπτη σελίδα του Google. Αν βέβαια είναι κανένας πιο «μπας-κλας» άγγελος, γι’ αυτό υπάρχει και η έβδομη.

Ο Βαγγέλης φορά ένα πράσινο πουλόβερ. Είναι μεσημέρι και το ροζ των τοίχων δεν κρύβεται στο σκοτάδι όπως συμβαίνει τα σαββατόβραδα. Πίσω μας στα ηχεία παίζει το “Get Up I Feel Like Being A Sex Machine”, και ο Βαγγέλης το χαμηλώνει από το κινητό του για να μην ενοχλεί τη συζήτησή μας. Αν νομίζατε πως το Uberdooze είναι ένα χύμα μαγαζί στο οποίο όλα είναι λάσκα και τίποτα δεν πέφτει, ξανασκεφτείτε το: ακόμη κι αν έχει ένα χρυσό κεφάλι αλόγου στον τοίχο, σκόρπιες ντισκομπάλες από ‘δω κι από ‘κει και κινέζικες λάμπες στο μπάνιο. Κάτι άλλο που έχει είναι ένα πράγμα που λέγεται «άποψη». Κάτι με το οποίο μπορείς να συμφωνήσεις ή να διαφωνήσεις. Το Uberdooze ή θα το μισήσεις, ή θα το λατρέψεις. Αυτό ήθελε άλλωστε ο Βαγγέλης, να κάνει ένα μαγαζί το οποίο αφορά κάτι. Και το πέτυχε.

Το Uberdooze θα φυλακίσει το βλέμμα σου. Είτε λόγω της Παναγίας-Αρχάγγελου Γαβριήλ, είτε λόγω των ροζ τοίχων που το βράδυ παίρνουν ό,τι χρώμα τους φωτίσεις, είτε λόγω του sweaty dancefloor βγαλμένου από την καρδιά ενός σύγχρονου Βερολίνου. Η Θεσσαλονίκη -νόμιζα ο καψερός- δεν είναι έτοιμη για ένα τέτοιο μαγαζί. Γύρισα λοιπόν προς τον Βαγγέλη γεμάτος ενδιαφέρον να ρωτήσω τα πιο κακά σχόλια που έχει ακούσει, διότι ήμουν σίγουρος πως θα είχε ακούσει πολλά από στενόμυαλους κομπλεξικούς.

Πώς σου φέρθηκε η Θεσσαλονίκη;

Με σεβασμό. Δεν έχει υπάρξει κανένα σκηνικό, κανένας καυγάς, κανένα αρνητικό σχόλιο. Γιατί όταν σε σέβεται ο χώρος, τον σέβεσαι κι εσύ. Το moto μας είναι “made out of love” γιατί ακριβώς το μαγαζί αυτό το έφτιαξα με πάρα πολλή αγάπη. Η Θεσσαλονίκη δέχτηκε το ροζ μαγαζί μου. Θέλουμε όλοι εμείς εδώ στην οικογένεια του Uberdooze ο κόσμος να έρχεται και να περνάει καλά, τίποτε παραπάνω. Νιώθω πως έχουμε ξεχάσει να βγαίνουμε. Δεν βγαίνω για να δειχτώ, δεν βγαίνω για να πιώ τον κώλο μου, βγαίνω για να βγω από τη μιζέρια μου. Ζούμε σε πάρα πολύ δύσκολες εποχές και, αν είναι να βγεις και να δώσεις 15 ευρώ, τουλάχιστον ας έχεις περάσει τέλεια· είτε είσαι η κοπέλα με το τακούνι, είτε είσαι η κοπέλα με το σταράκι.

Το γεγονός πως το Uberdooze συγκεντρώνει τόσο ετερόκλητες προσωπικότητες είναι ο βασικός λόγος που μου τράβηξε τόσο πολύ το ενδιαφέρον. Εδώ μέσα θα δεις και τους «αναρχοαυτόνομους» αλλά και τους «κυριλέδες». Θα βρεις τα παιδιά τα οποία θα έρθουν με καβατζωμένο κουτάκι μπύρας στο μαγαζί, αλλά και τα παιδιά που ήρθαν γραμμή από Μαρκίζ. Αυτή η μίξη είναι ένα εκρηκτικό κοκτέιλ σε ένα μαγαζί το οποίο είναι σημείο των καιρών, ένα μέρος το οποίο τραβά τους πάντες όπως η λάμπα της βεράντας τραβά τα μυγάκια τις νύχτες στο εξοχικό σας. Το μόνο που μένει να δούμε είναι αν η λάμπα -ή εν προκειμένω τα νέον φώτα του Γαβριήλ- θα σβήσει γρήγορα.

Μίλησέ μου για τις ετερόκλητες προσωπικότητες που συγκεντρώνει το Uberdooze.

Όταν ξεκίνησε το μαγαζί ήθελα να είναι ένα σημείο αναφοράς για πάρα πολλούς ανθρώπους και να τους δίνει την ευκαιρία να κάνουν πάρα πολλά πράγματα. Ο χώρος είναι έτσι δομημένος που σου επιτρέπει να έρθεις με το λάπτοπ σου το πρωί, να πιείς τον καφέ σου, να φας -πράγμα που θα εξελιχθεί περισσότερο-, να ανέβεις στον πάνω όροφο για να δεις μια έκθεση, μελλοντικά να κατέβεις στο υπόγειο και να κάνεις κάτι που δε θα σας αποκαλύψω ακόμη, και φυσικά αν περάσει η ώρα να πιείς το ποτό σου, να χορέψεις, να περάσεις όμορφα. Είτε είσαι «χύμα» είτε «κυριλές», θα πρέπει να σεβαστείς το γεγονός πως αυτό που σου προσφέρει το μαγαζί είναι σωστό και καλοδοσμένο.

Ίσως πρέπει να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τη Θεσσαλονίκη σαν την πόλη που είναι πίσω από τον κόσμο. Πλέον, τη Θεσσαλονίκη την διαμορφώνουμε εμείς. Παιδιά σαν τον Βαγγέλη, παιδιά σαν εμένα, παιδιά σαν εσένα και μαγαζιά σαν το Uberdooze. Ροζ τοίχοι που μειώνουν την επιθετικότητα και αυξάνουν τη σεξουαλικη επιθυμία, σκόρπιες ντισκομπάλες και ένα μαγαζί που είναι über αλλά σε κοιτά στα μάτια.

Are you made out of love?

Uberdooze, Δαναΐδων & Σφέτσιου, τηλ. 2310517515

Advertisements