MAKE THESSALONIKI GREAT AGAIN

-Όχι, δεν έχει καμία σχέση με Donald Trump.

Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που μου ξεκαθάρισε ο Χρήστος στο mail που μου έστειλε μερικές εβδομάδες πριν: δεν υφέρπει πολιτικό σχόλιο. Ο τίτλος είναι μάλλον ένα καλόβουλο clickbait για το εγχείρημα του Χρήστου-Ερμή Λαζάρου, δευτεροετή στην Αρχιτεκτονική ΑΠΘ, να κάνει τη Θεσσαλονίκη λιγάκι πιο όμορφη. Κι αυτό προσπαθεί να το πετύχει με χαμηλού κόστους αισθητικές-αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις στην αγαπημένη μου πόλη -τη Θεσσαλονίκη.

1-156

Κανονίσαμε συνάντηση στο πάρκο του Ξαρχάκου. Εγώ έφτασα πιο νωρίς και έκατσα μέσα. Ήταν μια πολύ κρύα Παρασκευή και δεν σήκωνε το έξω. Ο Ξαρχάκος ήταν άδειος: στον χώρο βρίσκονταν μόνο οι σερβιτόρες και 3 φίλες τους. Κι όμως, οι φωνές τους έφταναν και περίσσευαν· ένιωθα πως βρισκόμουν στη μέση ενός πολύβουου φεστιβάλ στο οποίο βρέθηκα κατά λάθος, καθώς οι εκδηλώσεις του με άφηναν παγερά αδιάφορο. Ευτυχώς φάνηκε ο Χρήστος, σαν άγγελος Κυρίου που με έβγαλε από το μάτι του κυκλώνα.


Πώς σκοπεύεις να κάνεις τη Θεσσαλονίκη πιο όμορφη;

Με 6 προτάσεις/παρεμβάσεις χαμηλού κόστους, οι οποίες θα προσελκύσουν τουριστικό, πνευματικό και οικονομικό ενδιαφέρον στη Θεσσαλονίκη. Το project στηρίζεται στην έννοια της Ανάπτυξης Κεφαλαίου -έννοια υπάρχουσα στην αρχιτεκτονική από τα τέλη της δεκαετίας του ’90. Η αρχή έγινε με την άσημη έως τότε πόλη της Ισπανίας, το Μπιλμπάο, η οποία κατασκεύασε το εντυπωσιακό μουσείο Guggenheim κι έβαλε τον εαυτό της στον παγκόσμιο χάρτη. Παρουσίασα τις ιδέες στον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων & Περιβάλλοντος Αθανάσιο Παππά και έλαβα θετικά σχόλια. Οι προτάσεις δεν ξεπερνούν τα 15.000€ -με εξαίρεση την 5η πρόταση, η οποία αφορά τον εξωραϊσμό 1.000 κτιρίων. Αυτό θα κόστιζε περίπου 10.000.000€. Φυσικά, κανείς δεν έχει αυτά τα λεφτά, αλλά αν καλοσκεφτείς πως το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος κόστισε 560.000.000€, τα 10.000.000€ δεν μου φαίνονται τόσα πολλά όταν μιλάμε για 1.000 κτίρια.

Αυτές είναι οι 6 προτάσεις του Χρήστου:

  1. Glow park
  2. Stars System
  3. Sea Rise
  4. Thermaikos beach
  5. Make up Session
  6. No more Shit


    2-132

    Η πρώτη πρόταση αφορά το πάρκο απέναντι από τον Λευκό Πύργο και την Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών -δηλαδή εκεί που έπινα καφέ με τον Χρήστο (αυτό σημαίνει «διακειμενικότητα»). Το πάρκο αυτό στη Θεσσαλονίκη το αποφεύγουμε τις βραδινές ώρες: είναι σκοτεινό και κανείς δε ξέρει τι παραμονεύει στη μαυρίλα. Ο Χρήστος προτείνει την χρήση υλικών Glow Paint τα οποία φωσφορίζουν σε σκοτεινό περιβάλλον. Συμπληρωματικά, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν και bluelight/blacklight λάμπες οι οποίες θα εντείνουν το λαμποκόπημα. Το φως που εκπέμπουν οι εν λόγω λάμπες έχει χαμηλή αρνητική επίδραση στην υγεία των φυτών -είναι οικολογικά αποδεκτό.

    Ο Χρήστος πρότεινε επίσης τη δημιουργία διαφόρων «όγκων» μέσα στο πάρκο από το υλικό Cob -αψίδες, υπόστεγα και ό,τι κατεβάζει ο νους σας. Το Cob είναι ένα εξ ολοκλήρου φυσικό υλικό, αποτελούμενο κατά κύριο λόγο από χώμα. Η ιδέα του Χρήστου για την τοποθέτηση Laser στο σιντριβάνι πήγε στο βρόντο, διότι το τελευταίο «προσφάτως ανακαινίστηκε».

    12-39

    Όχι, ο Χρήστος δεν θέλει να φέρει την Άση Μπήλιου στη Θεσσαλονίκη. Ο Χρήστος προτείνει να τοποθετήσουμε τεράστια μπαλόνια/αερόστατα σε κομβικά σημεία του αστικού ιστού, τα οποία θα δώσουν μια νέα εικόνα στον εναέριο χώρο της πόλης. Πάνω στα μπαλόνια μπορούν να τοποθετηθούν διαφημίσεις και φωτοβολταϊκά ή να προβληθούν εικόνες και σχήματα από προτζέκτορες στο έδαφος. Τα μπαλόνια θα βοηθούν τους τουρίστες να προσανατολιστούν, αλλά κυρίως θα στρέψουν τη Θεσσαλονίκη και θα την κάνουν να κοιτάξει μπροστά: σκεφτείτε μονάχα να είστε σε ένα αεροπλάνο και να συνειδητοποιήσετε πως πάνω από την πόλη στην οποία εντός ολίγου θα προσγειωθείτε, ίπτανται γιγαντιαία μπαλόνια. Εάν ο πιλότος δεν κουτουλήσει ένα από αυτά, διάκειστε ήδη ευνοϊκά απέναντι σε αυτή την σύγχρονη πολιτεία.

    20-15

    Η ιδέα εδώ είναι η τοποθέτηση πλεούμενων όγκων-κατασκευών στην επιφάνεια του Θερμαϊκού οι οποίες, όπως και στην περίπτωση των μπαλονιών, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς διαφημιστικούς ή παραγωγής ενέργειας. Οι κατασκευές θα είναι πολύ ελαφριές και ανθεκτικές σε ταλαντώσεις (κύματα/σεισμούς). Η προνομιακή τους θέση θα τις καθιστά ορατές από όλη την πόλη -και ίσως τραβά τα βλέμματά μας μακριά από την πορτοκαλί γλίτσα του Θερμαϊκού.

    22-12

    Η ιδέα αυτή έχει προταθεί στο παρελθόν και, όπως μου είπε ο Χρήστος, ο Αντιδήμαρχος διατείνεται πως η ιδέα αυτή είναι στα σκαριά και θα πραγματοποιηθεί στο μέλλον. Πρόκειται για την κατασκευή πισινών στον Θερμαϊκό κόλπο με μηχανισμούς που θα φιλτράρουν το θαλασσινό νερό και θα επιτρέπουν σε κατοίκους/τουρίστες να κάνουν μπάνιο στον Θερμαϊκό, χωρίς να τρέχουν μετά στο Ιπποκράτειο με επιθετικά εξανθήματα σε όλο τους το δέρμα. Εγώ έχω να πω πως η γενική πληθυντικού της πισίνας και του πισινού συμπίπτει στο «πισινών», και μόλις κατάλαβα το γιατί. Σε κάθε περίπτωση, πάντα σκεφτόμουν πόσο ωραίο θα ήταν να μπορείς να κάνεις μπάνιο στον Θερμαϊκό -απλώς, κατά το δυνατόν, μη πολυκοιτάς τι κολυμπά παραδίπλα, μην πάθεις κανέναν ντουβρουτζά.

    23-11

    25-5

    Αυτό είναι το πιο μεγαλεπήβολο -και το πιο πολυδάπανο- σχέδιο του Χρήστου. Πρόκειται για εξωραϊσμό διαφόρων κτιρίων της πόλης με διάφορους τρόπους. Ο πρώτος είναι η τοποθέτηση μεταλλικών πλεγμάτων έξω από τα κτίρια, τα οποία με τον καιρό θα καλυφθούν από αναρριχώμενα φυτά. Τα φυτά δεν θα αναρριχώνται στις τοιχοποιίες κι έτσι δε θα δημιουργούν πρόβλημα στο κτίριο.

    Χωρίς τίτλο3

    Ο δεύτερος είναι να τοποθετηθούν μεταλλικές, αλουμινένιες, ξύλινες πλέξεις ή και περσίδες γύρω από την πρόσοψη των κτιρίων.

    Χωρίς τίτλο2

    Ο τρίτος είναι να διακοσμηθούν οι προσόψεις με τοιχογραφίες ή graffiti και να λειτουργούν σαν «καμβάδες», πράγμα που έχει εφαρμοστεί στις Φαβέλες του Ρίο αλλά και σε κτίρια στα Τίρανα. Θα μπορούσαν επίσης να βαφτούν με ένα μόνο χρώμα για να μη χτυπούν στο μάτι τα άσχημα στοιχεία πολλών «σύγχρονων» οικοδομών (κάγκελα, air-condition).

    Ο τέταρτος και τελευταίος τρόπος είναι η τοποθέτηση γιγάντιων αφισών/εκτυπώσεων στις προσόψεις. Είναι σίγουρα ο πιο προσιτά οικονομικός τρόπος αναβάθμισης.

    Χωρίς τίτλο5

    34-6

    Αυτή είναι μια πρόταση που έχει εφαρμοστεί πολλάκις στο εξωτερικό: πρόκειται για την απελευθέρωση σκαθαριών άκακων προς τον άνθρωπο στους δρόμους για την διαχείριση των διαφόρων ακαθαρσιών της πόλης. Κατά πάσα πιθανότητα, όταν δεις ένα τέτοιο σκαθάρι θα το πατήσεις μανιωδώς, θα το κάνεις χαλκομανία και θα γελάσεις χαιρέκακα, ή θα ξινίσεις τα μούτρα σου και μόνο στην ιδέα του σκατοσκαθαριού -ο μον ντιέ, είναι δυνατόν, σκαθάρια στον δρόμο, τρε μπανάλ, κελ μερντούγ, σα σιφί. Ας μην αντιμετωπίζουμε αυτήν την απελευθέρωση εντόμων σαν πληγή του Φαραώ: είναι για το καλό μας.

    35-3

    Σου αρέσει η Θεσσαλονίκη;

    Έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στη Θεσσαλονίκη και την αγαπώ πολύ. Υπάρχουν μέρη και κτίρια τα οποία είναι ομολογουμένως πολύ όμορφα, αλλά υπάρχουν κι άλλα μέρη τα οποία είναι πολύ άσχημα. Ο Αντιδήμαρχος είπε καλά λόγια για τις προτάσεις μου και πως είναι πράγματι εφαρμόσιμες λόγω χαμηλού κόστους. Χρειάζονται βέβαια ένα κάρο άδειες για να δρομολογηθούν.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω την γραφειοκρατία να μπαίνει εμπόδιο σε ωραίες ιδέες -δυστυχώς, ούτε η τελευταία. Ο Χρήστος περιμένει τηλέφωνο από την Αντιδημαρχία. Νομίζω πως θα περιμένει πολύ.

    Θες να το εφαρμόσεις αποκλειστικά στη Θεσσαλονίκη;

    Όχι. Υπάρχουν κι άλλες πόλεις που μπορούν να βελτιωθούν, είτε στην Ελλάδα, είτε στη Βουλγαρία. Στο εξωτερικό μπορεί να υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες και καλύτεροι μισθοί, όμως οι πόλεις είναι ήδη όμορφες και αναβαθμισμένες και δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να αλλάξεις. Όμως οι ελληνικές πόλεις είναι αναβαθμίσιμες.


    Να κι ένα καλό των ελληνικών πόλεων: είναι σαν καμβάς, κατά μία ρομαντική έννοια. Σηκώνουν βελτιώσεις κι υπάρχουν μυαλά που μπορούν να τις εφαρμόσουν. Όσο περισσότερο περνά ο καιρός, βλέπω πως τη Θεσσαλονίκη δεν την κυβερνάνε πλέον σάπιες ιδέες, αλλά ένας αέρας σύγχρονος, «ευρωπαϊκός» αν θέλετε. Υπάρχουν ιδέες, υπάρχει καλή διάθεση και υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν αυτήν την πόλη. Η Θεσσαλονίκη δεν ζει πίσω από τον κόσμο και πρέπει να σταματήσουμε να την αντιμετωπίζουμε έτσι.

    Κάθε αλλαγή θα γίνει φυσικά με σεβασμό προς την μακραίωνη ιστορία της πόλης. Το ότι κοιτάμε μπροστά δε σημαίνει πως ξεχνάμε τι υπάρχει πίσω μας. Η ομορφιά της προόδου πάντα δημιουργούσε ένα ανοίκειο συναίσθημα· η αλλαγή φυσάει έναν αέρα δυνατό που σου χαλάει λίγο το μαλλί. Αν πρέπει να διαλέξω τη θέση μου στην ιστορία, διαλέγω αυτήν κοντά στα ιπτάμενα μπαλόνια.

    Advertisements