ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

Σε όποιον λέω πως πήγα στην Αγία Πετρούπολη, κατευθείαν ξεκινάει: «Είδες το άγαλμα του Αγίου Πέτρου; Τον ναό του Αγίου Ισαάκ; Την πλατεία ανακτόρων; Το Ερμιτάζ; Το φρούριο του Παύλου και του Πέτρου; Πήγες στο μουσείο πολεμικής ιστ…» ΣΣΣΣΣΣΤ! Σουτ! Φτάνει! Με ζάλισες άνθρωπέ μου! ΠΡΟΦΑΝΩΣ και πήγα σε όλα αυτά τα μέρη. Είναι σαν να με ρωτάς: «Σήμερα χρησιμοποίησες το γράμμα α;» ΠΡΟΦΑΝΩΣ και το χρησιμοποίησα ανόητε! Πώς γίνεται να μην;

Όλα αυτά τα σπουδαία μέρη εξυπακούεται πως θα τα επισκεφτείς. Εάν δεν τα επισκεφτείς, είναι σαν να μην πήγες στην Αγία Πετρούπολη. Το blog όμως αυτό δεν είναι τουριστικός οδηγός, ούτε ήταν ποτέ. Δεν θα καθίσω να σας αραδιάσω τα καλύτερα μέρη να επισκεφτείτε -υπάρχουν sites τα οποία θα το κάνουν πολύ καλύτερα και απείρως αποτελεσματικότερα. Εγώ σήμερα θα σας μιλήσω για τα 10+1 πιο μυστήρια πράγματα που είδα στην Αγία Πετρούπολη. Όλα εκείνα που τα είδα, έτριψα τα μάτια μου, τα ξανάνοιξα κι ήταν παραδόξως ακόμη εκεί, δίχως παραισθήσεις. Χωρίς λοιπόν περαιτέρω καθυστέρηση, ιδού τα πιο αξιοπερίεργα πράγματα που συνάντησα στην Πόλη του Αγίου Πέτρου:

  1. Μωρά σε γυάλα

Ναι, σωστά διαβάσατε: μωρά σε γυάλα. Κι όχι απλώς μωρά σε γυάλα, αλλά τερατόμορφα έμβρυα σε γυάλα. Άλλα ήταν χωρίς πόδια, άλλα με τεράστια κεφάλια, άλλα με πολλά χέρια και άλλα με γεννητικά όργανα αντί για μύτη -φανταστείτε τι γίνεται όταν φτερνίζονται. Στην αίθουσα που εκτίθενται επικρατεί μια περίεργη σιγή, για πλάσματα τα οποία θυμίζουν έντονα ανθρώπους όμως είναι παγιδευμένα στο μεταίχμιο, αλλά και στη φορμόλη. Χωρίς όνομα, χωρίς ιστορία -οργανικές, μουσειακές ενώσεις που σου προκαλούν μια πικρή θλίψη.


Τα εκθέματα αυτά βρίσκονται στο ανθρωπολογικό μουσείο της Κουνστκάμερα, το πρώτο μουσείο της Ρωσίας. Το μουσείο ίδρυσε μάλιστα ο ίδιος ο Πέτρος ο Πρώτος, όπου και συγκέντρωσε παραδοξότητες απ’ όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι το μέρος να επισκεφτείτε αν έχετε μόλις φάει, διότι θα διαπιστώσετε πως όσο όμορφα «μπαίνουν», τόσο οδυνηρά «βγαίνουν».

  1. Η καρδιά ενός γίγαντα

Αφού έχει ηρεμήσει η ψυχούλα σας από τα τερατόμορφα αυτά πλάσματα που αφήσατε πίσω σας, αντικρίζετε κάτι που εκ πρώτης όψεως μοιάζει με τοστιέρα ή μπαταρία αυτοκινήτου: έλα όμως που δεν είναι τίποτε από τα δύο, διότι πρόκειται για την καρδιά ενός γίγαντα. Πρόκειται για έναν πανύψηλο τύπο, ύψους κατά προσέγγιση 2,17-2,27. Αυτός ο τύπος είναι γιγαντιαίος ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα -φανταστείτε πώς τον κοιτούσαν εκείνα τα χρόνια.


Και για τους δύσπιστους οι οποίοι μουρμουρίζουν: «έλα μωρέ, σιγά μην είναι καρδιά ανθρώπου, θα έσφαξαν κανένα βόδι και θα του πήραν την καρδιά και μας την παρουσιάζουν ως καρδιά γίγαντα», η Κουνστκάμερα προνόησε και κόρδωσε και τον σκελετό του γίγαντα από δίπλα. Κομμένα τα πολλά-πολλά.

  1. Ρομπότ-Σερβιτόρος

Θέλοντας να ηρεμήσετε την βασανισμένη σας καρδιά -αχ, όχι αυτή η λέξη!- πηγαίνετε να φάτε σε ένα εστιατόριο. Καθώς είστε λοιπόν βυθισμένοι στον κατάλογο, ακούτε τον σερβιτόρο να σας ρωτά «τι θα θέλατε;» εις άπταιστην ρωσική. Σηκώνετε αδιάφορα το βλέμμα για να του απαντήσετε, και αντικρίζετε αυτό εδώ το κατασκεύασμα, βγαλμένο από ταινία Star Wars, να σας κοιτά ασκαρδαμυκτί, να απαντάει -με μια μικρή καθυστέρηση- στις ερωτήσεις σας και να υπακούει στις εντολές σας. Εγώ του είπα «έλα εδώ» και ήρθε. Στην εντολή «δώσε μου 60.000 ρούβλια» δεν υπάκουσε. Τουλάχιστον γέλασε ο υπάλληλος που το χειριζόταν εξ αποστάσεως.

  1. Κατούρημα για Έμπειρους

Θέλοντας να γλιτώσετε από αυτήν την κακόγουστη φάρσα, αναζητείτε καταφύγιο στην τουαλέτα. Πηγαίνετε λοιπόν να ξαλαφρώσετε στην τουαλέτα των όρθιων, και ξαφνικά ανάβει μια οθόνη που σας λέει «σημαδέψτε με το “κανόνι” σας». Πριν προλάβετε να χαρείτε με την φιλοφρόνηση -ούτε που θυμάστε πόσα χρόνια είχε να το αποκαλέσει κάποιος κανόνι ή, ακόμη χειρότερα, ούτε που θυμάστε πόσα χρόνια έχει να πυροβολήσει αυτό το κανόνι– το πλάνο αλλάζει κι εσείς καλείστε να σβήσετε κάποιες φλόγες με το κανόνι σας. Μετά το τέλος της πυροσβεστικής σας επιχείρησης, εμφανίζεται ένας πίνακας καλύτερου σκορ και, αν κρίνω από τον πρώτο, ή είχε φέρει κανένα αληθινό σοβιετικό αντιαρματικό κανόνι, ή είχε από μόνος του τεράστιο κανόνι, ή έφερε ενισχύσεις μερικά έξτρα κανόνια.

Εγώ, για τις ανάγκες της φωτογράφησης, έπρεπε όχι μόνο να σημαδεύω με το κανόνι, αλλά και να τραβάω φωτογραφία προσπαθώντας να κρατήσω το κανόνι μου εκτός πλάνου, πράγμα που -δίχως να θέλω να περιαυτολογήσω- ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, διότι τέτοια κανόνια δεν μπορούν να κρυφτούν. Μετά το πέρας της φωτογράφησης, αποδείχτηκε πως τόση ώρα σημάδευα κάποιες άλλες φλόγες, στον τοίχο δεξιά της τουαλέτας. Βγαίνοντας από την τουαλέτα διηγήθηκα την εμπειρία μου στους φίλους μου. Οι κοπέλες της παρέας ήταν ιδιαίτερα στεναχωρημένες που η φύση δεν τις προίκισε με κανόνια για να παίξουν κι αυτές αυτό το παιχνίδι, κι εγώ, σαν καλός φίλος, προσφέρθηκα να τους δανείσω το κανόνι μου για μία χρήση. Δεν έχουμε ξαναμιλήσει έκτοτε.

  1. Ένα Πανάκριβο Βιβλίο

Το βιβλίο αυτό το συνάντησα στο λογοτεχνικό καφέ της Αγίας Πετρούπολης (ουάου, ο μον ντιέ, τρε ζολί, κελ μπιζού, πορτατίφ), μέρος στο οποίο έκανα το Live Session του ταξιδιού (βλέπε εδώ). Εκεί, τα πάντα ήταν ακριβά: ο καφές, το φαγητό, το λευκό πιάνο με ουρά, η καρέκλα που λέρωνες με τον βρωμοπισινό σου και ο αέρας που ανέπνεες με τα ποταπά σου πνευμόνια. Το σακάκι του σερβιτόρου ήταν πιο ακριβό από τα αεροπορικά μου εισιτήρια – πήγαινε-έλα – και το πόσο κατώτερος αισθανόμουν εκεί μέσα μπορεί να περιγραφεί μόνο από το βλέμμα μου τη στιγμή που ζήτησα τον λογαριασμό. «Καλέ μου Χριστούλη» είπα από μέσα μου «Κάνε να μη χρειαστεί να πουλήσω τον υπολογιστή για να πληρώσω τον καφέ που ήπια».


Ο σερβιτόρος, γεμάτος χαρά που θα τους άδειαζα τη γωνιά, μου έφερε έναν τεράστιο τόμο, μου έκλεισε το μάτι και μου είπε στα ρωσικά: «Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο.» «Μα καλά» αναρωτήθηκα «Τόσο μαλάκας είμαι; Ούτε να ζητάω τον λογαριασμό δεν έμαθα 2 χρόνια τώρα;» Βλέποντάς με να προβληματίζομαι ως βλαχαδερό, ήρθε και μου άνοιξε το «βιβλίο» -το οποίο αποδείχτηκε πως ήταν απλώς ένα κουτί με την απόδειξη. Πήρα λοιπόν την απόδειξη, την κοίταξα, την ξανακοίταξα, ξεροκατάπια, την έβαλα στο «βιβλίο», το έκλεισα, του το έδωσα πίσω και του είπα: «Πολύ ακριβό το βιβλίο. Θέλω ένα άλλο.» Έλα όμως που ήταν το τελευταίο του στοκ κι έπρεπε να το αγοράσω. Ποιος είναι αυτός που είπε πως «ό,τι διαβάσεις, κέρδος είναι»; Να του πείτε πως μου χρωστάει 12 ευρώ.


Είπα τόσες βλακείες μέσα σε χίλιες λέξεις που κουράστηκα. Μην ανησυχείτε όμως -θα επιστρέψω την Παρασκευή με άλλες 5 (και 1 δώρο) παραφροσύνες που συνάντησα στην Αγία Πετρούπολη.

(συνεχίζεται εδώ)

Advertisements