ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ – ΣΥΝΕΧΕΙΑ

(το προηγούμενο εδώ)

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου στην Αγία Πετρούπολη αντίκρυσα πράγματα τα οποία (όπως είδατε εδώ την Τρίτη που μας πέρασε ή θα δείτε παρακάτω) με έκαναν να γουρλώσω τα μάτια μου. Για κάποια μπορείς να κατηγορήσεις την πόλη και την ιστορία της, ενώ για άλλα αποκλειστικά τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για την εκάστοτε παραφροσύνη. Ωστόσο, δεν πτοήθηκα. Κολύμπησα πάνω στα κύματα, ανοιχτός σε προκλήσεις και, όπως θα δείτε στο τέλος του κειμένου, ανταμείφθηκα πλουσιοπάροχα -ίσως περισσότερο απ΄ όσο θα έπρεπε.

Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, οι υπόλοιπες παραφροσύνες που συνάντησα στην Αγία Πετρούπολη:

6. Ένας καφές με Λένιν

Άλλοι πίνουν τον καφέ τους σκέτο, αντρικό. Άλλοι με μία μαύρη ζάχαρη. Άλλοι με λίγο εβαπορέ, αχτύπητο, με λίγη στέβια στην άκρη του κουταλιού με 3 φουσκάλες, η μια στο κέντρο και οι άλλες δύο στα δεξιά. Στην Αγία Πετρούπολη, τον πίνουν με Λένιν. Η πόλη έφερε το όνομά του για πολλά χρόνια και το αποδεικνύει εμπράκτως:

-Θέλεις τίποτε μέσα στον καφέ σύντροφε;

-Και το ρωτάς; Δυο κουταλιές Λένιν!

Μπορείτε να ζητήσετε και Στάλιν, αν έχετε διάθεση να παίξετε με τη φωτιά. Εάν, πάλι, η Αγία Πετρούπολη σας φαίνεται πολύ ζεστή, μπορείτε να ζητήσετε και Τρότσκι. Έχω ακούσει πως η Σιβηρία είναι πολύ όμορφη αυτήν την εποχή.


Πάντως το καφέ που έδινε αυτά τα εξαίσια ποτηράκια δεν είχε μόνο την επιλογή Λένιν. Εμένα προσωπικά μου έτυχε Έλβις και Τσακ Νόρρις. Ο συγκάτοικός μου ένα πρωί πήγε και ζήτησε πραγματικά «καφέ με Λένιν» (Кофе с Ленином) και η φάτσα την πωλήτριας ήταν πραγματικά αλησμόνητη.  Καλό είναι βέβαια να μην παίζετε με αυτά τα πράγματα. Εκεί δέρνουν πολύ.

7. Ένας κακοντυμένος σκύλος

Η πρώτη υπεραπλουστευμένη γενίκευση που θα κάνει κάποιος που επισκέπτεται τη Ρωσία είναι η εξής: εδώ οι γυναίκες δεν ξέρουν να ντύνονται. Η αλήθεια είναι πως οι στιλιστικές επιλογές των Ρωσίδων είναι κάπως περίεργες, αλλά αυτό δεν τις κάνει απαίσιες, ίσως λίγο ξεπερασμένες για τα δικά μας μάτια. Τους αρέσουν τα λουλουδάτα φορεματάκια, τα έντονα χρώματα και οι χρωματικές αντιθέσεις. Αλλά αυτό δεν είναι και τίποτε σπουδαίο, συνηθίζεται. Ναι, σίγουρα, μετά την τρίτη μέρα δεν σου κάνει πια καμία εντύπ…ώπα, ώπα, για κάτσε λίγο, αυτό εδώ τι είναι τώρα; ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ ΚΥΡΑ ΜΟΥ; ΓΙΑΤΙ ΕΝΤΥΣΕΣ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΣΟΥ ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΣ ΒΟΛΤΑ;


8. Αντικριστές Τουαλέτες

«Αντικριστές Τουαλέτες;» θα αναρωτηθείτε. «Και πού είναι το πρόβλημα;» Το πρόβλημα είναι πως δεν τις χωρίζει απολύτως τίποτε. Δεν υπάρχει ούτε μισή υποψία εμποδίου που να κόβει τη θέα-τις μυρωδιές-την αντίληψη πως στο ένα μέτρο ακριβώς μπροστά σου είναι καθισμένος κάποιος παντελώς άγνωστος που έχει φάει κάτι πολύ χαλασμένο. «Ίσως είναι για τη μαμά και το μωρό», θα πει κάποιος. Ελάτε τώρα, σοβαρευτείτε. Και γιατί να μη βάλουν ένα σκαμπό, μια καρέκλα, έναν θρόνο τέλος πάντων αντί για μια ακόμη τουαλέτα; ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ;


Σκεφτείτε μόνο να κάθεστε αμέριμνοι στην τουαλέτα και, ξαφνικά, να μπαίνει ένας Ρώσος, να σας χαιρετά, να κατεβάζει το παντελόνι του και να κάθεται στην τουαλέτα, ακριβώς απέναντί σας, διατηρώντας οπτική επαφή, σφυρίζοντας και χαμογελώντας σας αμήχανα. Ή, ακόμη χειρότερα, σκεφτείτε να κατεβάσει το παντελόνι του αλλά να μην κάτσει, θέλοντας να κάνει απλώς το ψιλό του ο άνθρωπος. Κι εσείς, ακόμη καθισμένος, να κοιτάζετε την πλέον προνομιούχο θέα και να αναλογίζεστε γιατί δεν πήρατε μια πάπια ταξιδιού από την Ελλάδα.

9. Μια χιονισμένη παραλία

Όσο περισσότερο ταξιδεύω, τόσο περισσότερο πείθομαι πως σαν την Χαλκιδική δεν έχει. Ας σοβαρευτούμε, τι πράγματα είναι αυτά; Είναι δυνατόν να έχει χιονίσει σ’ αυτήν εδώ την παραλία στα τέλη Απριλίου; Επίσης να σημειωθεί πως σ’ αυτήν την παραλία (ή έστω όχθη του Νέβα) οι Ρώσοι μας προτείνουν να κάνουμε μπάνιο. Α ναι ε; Μετά χαράς, κύριέ μου, μετά από εσάς!


Τώρα να σας δω, σκληροπυρηνικοί Ρώσοι. Εμπρός λοιπόν, τι περιμένετε; Πάρτε την πετσετούλα σας, την ομπρελίτσα σας -για να προστατευτείτε από τη χιονοθύελλα-, το αντιηλιακό σας, το ραδιοφωνάκι σας, τις παντοφλίτσες σας -τις οποίες ούτως ή άλλως ποτέ δεν αποχωρίζεστε-, βρείτε μια σπιθαμή άμμου την οποία δεν έχει καλύψει ακόμη το χιόνι και απλώστε την πετσέτα σας. Στη συνέχεια, πάρτε την αξίνα σας, σπάστε τον πάγο όσο χρειάζεται, βάλτε μέσα τα ακροδάχτυλά σας, πείτε аааййййй” (=άαααααιιιιι) και βουτήξτε. Τα πρώτα δευτερόλεπτα είναι τα δύσκολα. Μετά σε τυλίγει το μαύρο πέπλο της λιποθυμίας και πας σε ένα καλύτερο μέρος.

10. Οι κλασικές σοβιετικές παντόφλες

Εντάξει, ίσως αυτό να μην είναι πια τόσο παράδοξο και τόσο μυστήριο. Είναι μάλλον η ρωσική πραγματικότητα η οποία στα μάτια μου είναι ακόμη κάπως ανοίκεια. Αυτό το σκηνικό -όπως το περιέγραψα και στο κείμενο της Σοβιετικής Οδύσσειας– έγινε την πρώτη μέρα που φτάσαμε στο ξενοδοχείο, όπου ο ρεσεψιονίστ μας υποδέχτηκε μετά από κανένα 20λεπτο που παλεύαμε να ανοίξουμε την πόρτα, διότι πολύ απλά κανείς μας δεν είχε σκεφτεί να την σπρώξει.

Μας ανοίγει λοιπόν φορώντας αυτές τις παντόφλες, μας οδηγεί στα δωμάτιά μας φορώντας αυτές τις παντόφλες, μας εξηγεί πως κλειδώνουν οι πόρτες και τα συστήματα ασφαλείας φορώντας ακόμη αυτές τις παντόφλες. Μα καλά, δε θα προφασιστεί καμιά γελοία δικαιολογία για να πάει να φορέσει κανονικά παπούτσια; Τελικά, δεν το έκανε. Μπορώ να σκεφτώ δυο λόγους που έπραξε έτσι: πρώτον, δεν τον νοιάζει καθόλου τι θα πει γι’ αυτόν το οχληρό και ενοχλητικό γκρουπ των Ελλήνων το οποίο τον ξύπνησε στις 3 το βράδυ και το αντιμετωπίζει ούτως ή άλλως σαν ρούβλια με πόδια. Δεύτερον και πλέον ελκυστικό, δεν πιστεύει πως αυτές οι παντόφλες τον κάνουν στα μάτια μας κάπως ακατάλληλα ενδεδυμένο. Μπορεί να πιστεύει πως μας έκανε και καλή εντύπωση με την επιλογή του.

Processed with VSCO with c6 preset

Σε κάθε περίπτωση μας καληνύχτισε και πήγε για ύπνο -φαντάζομαι, φορώντας ακόμη αυτές τις παντόφλες. Νομίζω πως δεν τις βγάζει ποτέ. Τις βγάζει μόνο για να φορέσει τις καινούριες, όταν λιώνουν από την χρήση ή μεγαλώνει το πόδι του και παίρνει μεγαλύτερο νούμερο.

10+1. Ο 13Ος Άθλος του Ηρακλή

Όταν επισκέφτηκα το μουσείο των κέρινων ομοιωμάτων, όλα φαινόντουσαν εντάξει. Ο Χάρι Πότερ, η Μέριλιν Μονρόε, ο Λένιν, ο Στάλιν, ο Κένεντι, οι πρωταγωνιστές του Άβαταρ, ο Μάο τσε Τούνγκ, ο Νεύτων, ο Αϊνστάιν, ο Πούτιν και πολλοί άλλοι. Ώσπου, σε μια γωνιά του μουσείου βρήκα μια κουρτίνα. Την τράβηξα κι από πίσω είχα μια αίθουσα έκπληξη: εκεί είχε συγκεντρωμένα τα πιο περίεργα κέρινα ομοιώματα, που παρίσταναν ανθρώπους με γενετικές ανωμαλίες. Ένας είχε ένα πρόσωπο στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, άλλος ήταν Κύκλωπας, άλλος είχε 3 μάτια και 2 μύτες, μια κοπέλα είχε γουρουνίσιο πρόσωπο και μια άλλη 4 πόδια. Γενικά, στο δωμάτιο επικρατούσε μια ατμόσφαιρα φρίκης -αφήστε που υποτίθεται πως αυτοί οι τύποι ήταν υπαρκτά πρόσωπα. Κι όμως, στο βάθος φαινόταν μια ακόμη κουρτίνα που οδηγούσε σε ακόμη “σκληρότερο” περιεχόμενο.


Ευτυχώς που μπήκα προσεκτικά στο δωμάτιο. Μιλάμε, ήταν στο τσακ να μου δώσει μια στο δόξα πατρί και να τρέχουμε. Πρόσεχε λίγο ρε Ηρακλή με το εργαλείο σου! Ναι, σωστά το μαντέψατε. Κάτω από το σήμα του Goingpro κρύβεται το πραγματικό όπλο με το οποίο ο Ηρακλής σκότωσε το Λεοντάρι της Νεμαίας. Πρόκειται για τον 13ο Άθλο του Ηρακλή, ο οποίος για ευνόητους λόγους -μη μας βάλουν και φυλακή- κρύβεται πίσω από το σήμα του Goingpro. Ελπίζω μόνο να μην δει τίποτε ο Ηρακλής και «ενθουσιαστεί», γιατί τότε θα πρέπει να κάνω ένα λογότυπο που να λέει: «Goingpro: The Pursuit of the Better Story. Τρίτες και Παρασκευές στη 1 το μεσημέρι, μόνο στο weregoingpro.com . Έχει κι άλλο; Καλά ρε Ηρακλή, πλάκα μας κάνεις; Δώσε τίποτε και σε ‘μας, δηλαδή όλο αυτό τι το κάνεις, κασκόλ για τον χειμώνα;», και πάλι μπορεί να χρειαστεί να κόψω λίγο και στο Photoshop.

Blend
Μετά από την περιπλάνηση μου στις πιο περίεργες γωνιές της Αγίας Πετρούπολης, έμαθα πως καλά λένε τελικά ότι η περιέργεια σκότωσε τη γάτα. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν η περιέργεια αλλά ο Ηρακλής, και δεν ήταν γάτα αλλά η ανδρική μου αξιοπρέπεια.

Advertisements