ΑΕΡΟΓΕΦΥΡΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ – LIVE SESSIONS

(12:48) Σε όσους αναρωτιέστε τι στον κόρακα είναι αυτό το μέρος που ήρθα, να σας πω πως οι περισσότεροι το περνάτε κατευθυνόμενοι για Χαλκιδική. Είναι το τελευταίο σύνορο, η Ανατολική πύλη της Θεσσαλονίκης. Και ναι, όπως έχετε μάλλον υποθέσει, έχω βγάλει την μπέμπελη. Ε, ρε, τι κάνει ο άνθρωπος για τα κλικ.

(12:59) Το σπίτι μου δεν απέχει ούτε 10 λεπτά με τα πόδια από εδώ. Φορτώθηκα λοιπόν σαν το μουλάρι και πήρα ν’ ανεβαίνω τον ανήφορο που βγάζει πάνω απ’ την αερογέφυρα. Καλά λέει ο πατέρας μου πως τρίβομαι πολύ στην γκλίτσα του τσοπάνη. “Οποίος πηδάει πολλά παλούκια…”, λέει ο σοφός λαός.

(13:06) Προς πάσα αστυνομική, πυροσβεστική και καταδρομική υπηρεσία: αυτός ο τρελάρας που φαίνεται πάνω στην αερογέφυρα δε θέλει να πηδήξει. Απλώς γράφει ένα κείμενο για το μπλογκ του. Αναρωτιέμαι, αν έρθει κανένας αστυνομικός να με ρωτήσει: “τι κάνεις εδώ πέρα ρε βούρλο;”, τι θα του απαντήσω; Νομίζω πως η μόνη λύση είναι να παραδοθώ. Καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς.


(13:11) Στο βάθος φαίνεται μια εκκλησία: είναι αυτή των Τριών Ιεραρχών. Εκεί βαφτίστηκα πριν πολλά-πολλά χρόνια. Σύμφωνα με μαρτυρίες, δεν έκλαψα καθόλου. Ήταν η μόνη φορά στα 2 πρώτα χρόνια της ζωής μου που δεν έκλαψα και δεν έσπασα τα νεύρα των γονιών μου. Ήμουν από μικρός μέγιστος κομπιναδόρος. Στην ίδια εκκλησία, μια φορά που κοινωνούσα με τον παππού μου, ζήτησα από τον Παπά χαρακτηριστικά “κι άλλο”, διότι μου άρεσε το κρασί. Οι κακές γλώσσες μίλησαν για ένα πρώιμο δείγμα αλκοολισμού. Πού να ξέρανε πως στην πραγματικότητα επρόκειτο για βαθύτατη θρησκευτική κατάνυξη.

(13:18) Βρήκα μια υποψία ίσκιου στο παρκάκι πάνω από την αερογέφυρα -το οποίο υποψιάζομαι πως τα βραδιά λειτουργεί ως στέκι διαφόρων. Βλέπεις διάσπαρτα δείγματα χθεσινοβραδινής κραιπάλης. Εντωμεταξύ, την ώρα που σας έγραφα αυτήν την πρόταση, ένιωσα ένα μυρμηγκισμα στην σπονδυλική μου στήλη. Με έκπληξη διαπίστωσα πως κάθομαι δίπλα από μία μυρμηγκοφωλιά και με περπατάει μια αποικία μυρμηγκιών. Αλλά όχι μόνο εμένα: την τσάντα μου, τις κάμερές μου και όλα τα τριγύρω αντικείμενα. Κάτι μου λέει ότι θα βρίσκω μυρμήγκια σε πολύ περίεργα σημεία για τις επόμενες εβδομάδες.

(13:26) Μετακινήθηκα λίγο παραδίπλα. Δεν είναι κατάσταση αυτή. Είναι δυνατόν να μην προέβλεψε ο Δήμος και να μην τοποθέτησε παγκάκι για επίδοξους μπλόγκερς, με δωρεάν σύνδεση στο Ίντερνετ, πρίζες και σκιά; Αντί γι’ αυτό, κάθισα δίπλα σ’ ένα πλαστικό κεσεδάκι γεμάτο νερό -το οποίο προσέλκυσε έναν σκύλαρο που μου γρύλλιζε απειλητικά- κι έναν πεταμένο λογαριασμό της COSMOTE. “Πόσο; ΠΟΣΟ; Ε άιντε και στο διάολο μεσημεριάτικα”, είπε κι εκσφενδόνισε τον λογαριασμό του από το παράθυρο. Φίλε, αν μετάνιωσες οικτρά, είναι στο παρκάκι πάνω από την αερογέφυρα της Βούλγαρη, ανάμεσα σε μια μυρμηγκοφωλιά και κάτι σβουνιές.


(13:34) Τι είναι καλύτερο, να σε περπατάνε ζωύφια ή να κινδυνεύεις να γίνεις χαλκομανία στην άσφαλτο; Αυτό είναι ένα δίλημμα που κανένας άνθρωπος δε θα έπρεπε να αντιμετωπίζει. Έλα όμως που εγώ το αντιμετωπίζω και, βλακωδώς, επιλέγω το δεύτερο. Και μου το έλεγε ο πατέρας μου… Νομική αγόρι μου… Γιατί δεν τον άκουσα; Τώρα θα ήμουν αγκαλιά με έναν Αστικό Κώδικα, ή θα ήμουν στο Trois, ή, συνηθέστερα, και τα δύο ταυτοχρόνως.

(13:42) #olagiatoclick : η συνήθεια που έγινε λατρεία. Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε καψ… ΣΙΓΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ ΜΟΥ! ΠΕΡΠΑΤΑΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ. Η καλύτερα, σ’ αυτήν την υποψία πεζοδρομίου. Μιλώ φυσικά για τα 10 εκατοστά που είναι αφιερωμένα στους πεζούς κάτω από την αερογέφυρα. Νιώθω πως δεν είμαι καλοδεχούμενος εδώ. Βλέπω τους ανθρώπους μέσα από τα αυτοκίνητα να με κοιτάνε με ένα πάρα πολύ αστείο βλέμμα απορίας. Έχω συνηθίσει μετά από τόσο καιρό. Άντε να τους εξηγήσεις:

-Ήρθα να γράψω Live κάτω από την αερογέφυρα.

-…γιατί…;

Λέτε να πάω σε κανέναν γιατρό; Τώρα που το σκέφτομαι, δεν είναι και πολύ φυσιολογικό.


(13:49) Ο αέρας που σήκωσε μια διερχόμενη νταλίκα με έβγαλε από τον ειρμό των σκέψεών μου. Μήπως είμαι τρελός; Τι κάνω εδώ, κάτω από μια γέφυρα; Τουλάχιστον με διαβάζει κανείς, ή γελάω μόνος μου; Πάντως νομίζω πως είμαι εξίσου αστείος και για τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Εκτός από εμένα, εδώ βρίσκεται ένας μυστήριος τύπος που κάνει διατάσεις (!!!) χωρίς μπλούζα (!!!) κάτω από μία αερογέφυρα (!!!) -όλα τα θαυμαστικά του κόσμου δεν είναι αρκετά γι’ αυτό το θέαμα. Στη συνέχεια, ο ίδιος τρελάρας άρχισε να κάνει τζόκινγκ κάτω από τη γέφυρα. Μα καλά, εδώ βρήκες ρε φίλε; Καλού-κακού έχε την ταυτότητά σου ανάμεσα στα δόντια σου, να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο.

(13:56) Αυτό μου θυμίζει τις διακοπές μου στη Ρώμη πριν από 1μιση χρόνο. Με το που κατεβήκαμε από το αεροπλάνο, αρχίσαμε τις άσκοπες περιπλανήσεις. Έτσι, καταλήξαμε να περπατάμε σε ένα τούνελ χωρίς πεζοδρόμιο για πεζούς, ακολουθώντας το στίγμα του GPS το οποίο επέμενε πως το σπίτι ήταν εκει κοντά -ασχέτως αν έπρεπε να περάσουμε μέσα από τη λωρίδα της Γάζας. Τελικά, οι 5 από τους 6 πήραμε ταξί για 100 μέτρα. Ο φίλος μου που περίσσεψε περπάτησε με τον σταυρό στο χέρι κι έφτασε στο δωμάτιο πριν από εμάς, ρισκάροντας το κορμάκι του στην πορεία.


(14:03) Ένα ζευγάρι γέρων που μάλωναν πέρασαν από δίπλα μου. Τους άκουσα να λένε “αυτό το καημένο το παιδί τι κάθεται εδώ πέρα μέσα στη ζέστη…”. Ε, όχι. Αυτό παραπάει. Θα μας περάσουν για τρελούς, ακόμη κι αυτοί που δεν το έχουν κάνει ήδη.

‘This Live Session has ended. See you next Friday.

Advertisements
Tagged with: