ΘΕΡΜΑΪΚΟΣ – LIVE SESSIONS

(12:54) Τι καλύτερο να κάνεις μέσα στο λιοπύρι από βόλτα με ένα καραβάκι πάνω σε τρία δάχτυλα γλίτσας; Προσωπικά, δε μπορώ να σκεφτώ τίποτε καλύτερο. Ζέστη, τρεις οικογένειας Ρώσων, μια ελαφρά δυσωδία και κλασικά ροκ κομμάτια συνθέτουν το σκηνικό αυτής της Θερμαϊκής βόλτας. Ποιος στην χάρη μου.

(13:00) Οι Ρώσοι κοιτούν τη γλίτσα με μεγάλη καχυποψία. Ένας ηλικιωμένος κύριος δείχνει τη γλίτσα και λέει κάτι σε έναν νεότερο -λογικά τον γιο του. Δεν καταλαβαίνω τίποτε από αυτά που λένε. Δεν ξέρω λεξιλόγιο γλίτσας. Πώς να είναι η “γλίτσα” στα ρωσικά; Το μόνο που μπορώ να εγγυηθώ είναι πως η λέξη θα μοιάζει πάρα πολύ με μια άλλη πολύ χρήσιμη λέξη, την οποία θα κληθώ να χρησιμοποιήσω παρουσία κάποιου πολύ σημαντικού Ρώσου και θα τον αποκαλέσω κατά λάθος “γλίτσα”. Έτσι είναι τα ρωσικά. Γεμάτα παγίδες.

(13:08) Δίπλα μου είναι καθισμένος ένας κύριος ο οποίος μιλάει πυρετωδώς στο τηλέφωνο. Έχει πάρει τουλάχιστον 7 άτομα τηλέφωνο και τους είπε πως το αυριανό ραντεβού άλλαξε για τις 8μιση στην Καμάρα, “άκουσες; Καμάρα, όχι άγαλμα του Βενιζέλου, Καμάρα! Καμάρα, ναι, αύριο στις 8μιση!” Ε σταμάτα βρε άνθρωπε μέσα στο αυτί μου, μας έχεις σπάσει τα νεύρα! Εγώ αύριο στις 8μιση θα πάω στο άγαλμα του Βενιζέλου. Ελάτε κι εσείς να δούμε πού θα μαζευτούν περισσότεροι. Και τι θα γίνει τέλος πάντων αύριο στις 8μιση στην Καμάρα; Πιο ωραία θα περάσουμε δίπλα στον εθνάρχη.


(13:16) Στην είσοδο του καραβιού στέκεται ένας τύπος ντυμένος κουρσάρος και ψαρεύει τους πιθανούς πελάτες. Οι πιθανοί πελάτες του καραβιού αυτού είναι συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων. Καταρχάς -και κυριότερα- τουρίστες. Κατά δεύτερον, ζευγαράκια. Κατά τρίτον, τρελάρες. Εγώ τουρίστας δεν είμαι, και στο καράβι μόνος μου ήρθα. Αυτό με οδηγεί στη δυστυχή διαπίστωση πως είμαι παλαβός. Τουλάχιστον, έχει ωραίο καφέ. Κάτι είναι κι αυτό.

(13:23) Η είσοδος στο καράβι είναι δωρεάν. Έτσι -όπως και στο Skyline- τις υπηρεσίες θα τις πληρώσεις με μια κάπως τσιμπημένη τιμή στον καφέ σου. Παρά την έντονη τουριστική ατμόσφαιρα και την ψύχωση του ιδιοκτήτη με τους Scorpions, η βόλτα αυτή στον Θερμαϊκό δεν είναι καθόλου άσχημη. Η γλίτσα ωστόσο που έχει πιάσει ο κόλπος τις τελευταίες μέρες χαλάει λίγο το κλίμα. Δε βαριέσαι. Δίνει έναν εξωτικό τόνο στην πόλη. Αμάν πια με τις κακοήθειες.


(13:29) Σε τι να οφείλεται η γλίτσα ετούτη; Έχω ακούσει πολλά σενάρια. Έχω ακούσει πως είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο και η ίδια κατάσταση επικρατεί και στον Βόλο. Έχω ακούσει πως οι σκουπιδιάρηδες, εκτός από την απεργία, λέρωσαν και τον Θερμαϊκό, έτσι, για να μάθουμε. Άκουσα πως φταίει που στη Θεσσαλονίκη κάναμε το Pride και ο Θεός μας τιμωρεί με 10 πληγές -ετούτη είναι η πρώτη. Δεν ξέρω ποιο από αυτά τα εξίσου αληθοφανή σενάρια να πιστέψω. Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι καλύτερο να το βλέπεις από φωτογραφίες, παρά από κοντά.

(13:34) Οι Ρώσοι είναι πανευτυχείς. Κάνουν σαν να μην έχουν ξαναδεί ποτέ τους γλίτσα -live your myth in Greece. Φωτογραφίζουν το παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης σαν να είναι η τελευταία τους μέρα στη γη. Αναρωτιέμαι, όταν θα δείχνουν τις φωτογραφίες στους φίλους τους, τι θα τους πουν για τη γλίτσα; Κι αν νομίσουν πως έτσι είναι πάντοτε η Θεσσαλονίκη; Τι ρεζιλίκι.


(13:40) Ο κουρσάρος έχει ανεβεί ψηλά στην πλώρη κι αγναντεύει το πέλαγο -εννοούσα, και βγαίνει φωτογραφίες με τα παιδιά των Ρώσων. Δεν ξέρω αν αυτή η φορεσιά του πειρατή τον ζεσταίνει. Μου φαίνεται πάντως λίγο βάναυσο να φοράς όλα αυτά τα ρούχα με 37 βαθμούς. Νομίζω πως με τέτοια ζέστη, ακόμη κι ο Κοκκινογένης θα άφηνε το ρούμι και θα έπιανε ένα μοχίτο φράουλα. No hard feelings.

(13:49) Ανέβηκαν δυο Ολλανδοί στο καράβι. Ένας ψηλός κι ένας κοντός. Ο ψηλός είναι ο πιο ιδρωμένος άνθρωπος που έχω δει ποτέ. Τα ρούχα του έχουν κολλήσει στο δέρμα του, αλλά φαίνεται εξαιρετικά ατάραχος. Λέει στον μπάρμαν πως είναι από το Ρότερνταμ ενώ ο φίλος του καπνίζει δύο-δύο τα τσιγάρα του. Οι σερβιτόροι κάνουν αέρα ο ένας στον άλλον. Το ακούσατε; Το φετινό καλοκαίρι θα είναι το πιο καυτό των τελευταίων 40 ετών -όπως και το περσινό, όπως και το προπέρσινο.

(13:54) Ένας παππούς χωρίς μπλούζα κόβει βόλτες μπροστά από το αραγμένο καράβι. Παραδίπλα, στέκεται μια πινακίδα πάνω στην οποία αναγράφονται οι ώρες αναχώρησης ενός αλλού καραβιού. Φαίνεται απελπιστικά μόνη χωρίς το καράβι, το οποίο κόβει βόλτες μέσα στον κόλπο. Είναι σαν να αγοράζεις υπολογιστή και να σου δίνουν μόνο τη θήκη.


(14:00) Κατέβηκα από το καράβι και ξαφνικά η μουσική άλλαξε. Σταμάτησαν οι Scorpions και οι Metallica μεσημεριάτικα κι έβαλαν Bob Marley. Αναρωτιέμαι, μήπως δε με συμπαθεί κάποιος σ’ αυτό το καράβι; Μήπως απλώς ήθελαν να με διώξουν; Όπως και να ‘χει, πήρα την ημερήσια δόση γλίτσας. Φτάνει τόσο. Αύριο πάλι.

This Live Session has ended. See you next Friday.

Advertisements
Tagged with: